De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 356

universiteit, waarin Hoedemaker zich niet thuis voelde. In 1896

bleken de gereformeerde beginselen te eng om Lohman binnen de

kring van de VU te kunnen houden. In 1926 bleek binnen de

Theologische Faculteit geen ruimte voor de vragen van Geelkerken,

in 1936 voor de nieuwe inzichten van Vollenhoven en Dooyeweerd

en in 1944 voor de kritische oppositie van Schilder. Daarna kwam

aan dit proces van buitensluiten en afsphtsing een einde. Langzaam

kwam er verandering. Eerst door de houding van Vollenhoven en

Dooyeweerd, die de sjTiode en de faculteit 'maar heten praten'.

Daarna ook door de theologen, die vaak blijk gaven ook zelf over

die oorlogsgeschiedenis Uever niet te willen spreken. De naoorlogse

tijd bood volop de gelegenheid om de aandacht op andere

onderwerpen te richten. De organisatorische ontwikkeling van de

civitas vond daardoor plaats zonder diepgaande oriëntering op de

cardinale punten van de gemeenschappehjke overtuiging. De

eenheid werd wel centraal gesteld, maar wat de band der gerefor-

meerde beginselen precies betekende, werd buiten de discussie

gehouden.

Het gevolg was dat er na een aantal jaren grote veranderingen

optraden, maar dan als Een stille Omwenteling. De oude generatie

bleef bij haar standpunt, maar zij werd afgelost door een nieuwe

generatie, die onder leiding van Berkouwer de koers wijzigde.

Daarbij kreeg de in 1926 onderdrukte richting in de gereformeerde

wereld gelegenheid weer van zich te doen horen. De Critiek der

Jongeren, zoals in 1918 vertolkt door ds. J.C. Aalders, werd nu door

Thijs Booy onder woorden gebracht. Hij zocht daarbij eerst nog

leiding bij J.H. Bavinck, G.C. Berkouwer en G. Brillenburg Wurth,

maar die durfden hem niet lang te steunen. Heel duideUjk vertegen-

woordigde Booy met zijn emotionele optreden de subjectivistische

richting, tegenovergesteld aan de objectivistische richtmg, waarvan

Schilder en Greijdanus de belangrijkste vertegenwoordigers waren

geweest.

Bij behoud van de oude geest, een zwijgen over de

oorlogsperiode door de grijze generatie met haar stugge conser-

vatisme, waren er ook pogingen om tot nieuw inzicht te komen.

Na de oorlog verscheen De Reformatie wel opnieuw en werden

Philosophia Reformata en het G.T.T. voortgezet, maar De Heraut,

Credo en het Calvinistisch Weekblad kwamen niet weer uit. Twee

nieuwe weekbladen werden al eerder genoemd: Nieuw Nederland

350

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen