Van weledelgeboren tot aktivistens. Dertig jaar V.S.G.V.U. Merlijn 1957-1987. - pagina 94

Jaarverslag 1969-1970

Voor studiecommissie en Regentschap,

Het ie altijd triest, Iets ten grave te dragen, wat men zelf heeft op-

gevoed en grootgebraoht. Ru de etudlecommisaie, na enige tijd een eohadu»-

bpstnan te hebben geleid, eindelijk een centraal punt In de seotie is ge-

«oiden, is het meteen met haar gedaan obk. Hatuurlijk, ik ben er mij ten vol-

le van bew*sk, dat de opheffingsuitverkoop van vandaag de uiterste konse-

kKentie is van drie k»art Jaar intensief bezig rijn. Met ijzeren logica heeft

de groep- Reitsma in de Oallantsoogse studieweek aangetoond, dat de oommis-

sle een vteende figuur »ae in ons bestel, «aar liJ, die de stnatsgreep van

eind mei - zo als gewoonlijk een fluwelen ooup - hebben meogemaakt zullen met

mij van mening zijn, dat met het afschaffen van de 3.0. een tijdperk ten einde

neigt. Mieschien het tijdperk van de vele functies en titels, nisaohien dat

van het persoonlijk regiment. Zeker dat van de glamour van de vergaderingen

van de sectie waarbij voor het eerst studenten aanwezig mochten zijn. Moesten

er begin I969 nog mensen binnengesmokkeld worden, omdat ze het spannend

vonden te kunnen meemaken hoe ds hoog- en minder geleerden met elkaar om-

gingen (dit bleek trouwene tegen te valient net als de grctè ridders van

de tafelronde eten, drinken, lachen en slapen ze), nu -begin 1970- zijn

wij er one van bewust, dat veigaderen een harde en onaangename noodzaak ie.

Iemand die nu nog voer zijn lol gaat vergaderen kan beter naar een stuk van

Shskeepeare gaan kijken, waar koningen en ridders en wie «eet draken in voor-

komen.

Zoals U allen weeti een democratisch bestuur impliceert nog geen demo-

cratische sectie. Een stap in de richting wa» hst doen verdwijnen van de S.C.,

m a r er is meer, en 3/4 Jaar werken zo 1 voor niets geweest zijn, als na een

formele herstructurering alles blbef zoals het was. Arthur ontdekte, dat hij

In zijn strijd van Recht tegen Macht de macht slechts had gekanaliaeexd, zodat

tosn het Recht gevestigd scheen het Anoien Régime de kop weer opstak. In ons

geval zou /lat betekenen, dat de studenten-democraatJee van vandaag de top-

oligarchies van morgen zouden blijken.

Haast het "opvoeden tot deoision making", om hot zo maar eene te noemen,

wss de strijd tegen de verzakelijking ttn ven mi#n stokpaardjes. Aan menafti die

slechts in staat zijn met dikke sigaren én dito aktetasaen, zich behagelijk in

hiin bestuursstoelen schurkend, te vergaderen, hebben we geen behoefte. Na-

tuurlijk, we moeten enkele dyhards in ons midden hebben, maar ook hebben we

de grote drinkers uit de voortijd nodig

Ik moet er echter de nadruk op leggen, dat we met de disputen meteen

zouden kunnen uitzoeken, of projeotgroepen mogelijk zijn. Iedereen begrijpt,

dat projectonderwijs als kreet noch de staf noch one iets legt, maar dat en-

kele geslaagde disputen een hard argument in onze handen is.

Enerzijds blijft het een soort vriJetijdsbsstedtng, doch anderzijds zie Ut

het a}s een stukje research.

In het ooBrdinoren van dlspuuts- en verenigingsactiviteiten lijt m.i.

nog een heel duidelijke toekomst voor de gouverneur, of hoe deze hooggeplaatst»

BBbtenaar In de toekomst ook moge helen.

Zo zien »1J dan terug op een rcerig Jaar, waarin veel woorden kwesties

wei-den, sommigs mensen het licht zegen, en anderen bijna ten onder gingen

in een baaierd van vertwijffeling en drank. Niet» ie ons bespaard gebleven,

stuitende bijnamen «n vergelijkingen verzonnen door verknipte zielen vielen

ons ten deel. Ik kan u virzekenen, dat het een grote flexibiliteit vergt,

on niet in blinde woede het pand te slopen, als men wordt vergeleken met een

kruising tussen een 19e-eeuws Duits staatsman en een populaire radio-fi-

gWJtr* Matir we doorstonden smaad en hoon en gingen stoïcijns ons pad.

Vaak glimlachten de Idden van het coppus docentium medelijdend, zo zij

niet maften of luide van hun verveling blijk gav*n door te geeuwen.

Een schare ikonoklastlsohe jongeren «tast cp het punt de vacante troon

te bezetten. Ik, veimcedelljk Uw laatste gouverneur doe in een mist vun tra-

nen afstand van mijn dubbele aantal lictoren, on verre volkersn te gaan ker-

stenen.

Mijn medewerkers, het ga ü goed, mijn opvolgers, hoedt mijn sohapen, ver-

eniging, tot «eerzlene.

(Peter Boomgaard)

92

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen