De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 340

daken af geroepen moest worden, dienden op te treden. En dat

schijnt geholpen te hebben.'

Op die vergadering van 27 april te Amersfoort bracht

Dooyeweerd ook twee andere punten naar voren. De

leerbeslissingen over theologische meningsverschillen wilde hij zien

als een theologen-zaak. 'Wij moeten een eventueel gravamen

(bezwaarschrift) alleen gronden op Schrift en belijdenis', zei hij. 'De

belijdenis is een gemeenschappelijk bezit van de gemeente van

Christus, en niet van theologen. Dat is de reformatorische gedachte.

En die moeten we vasthouden.'

In de theologenstrijd schonk Dooyeweerd dus aandacht aan de

gewone gelovige, die de strijdende partijen uit het oog hadden

verloren. En over het comité zei hij, dat het niet zelf naar buiten

moest optreden. Classes, kerken en personen zouden van het

besprokene gebruik moeten maken voor hun eigen acties.

Door het comité werd dan ook de actie op vele plaatsen

gestimuleerd en daaruit kwam ook het bezwaarschrift van

Vollenhoven en Dooyeweerd zelf voort. Op 13 mei zonden zij een

bezwaarschrift aan hun kerkeraad, die van de Gereformeerde kerk

van Amsterdam-Zuid, en op 5 juni een nog langer stuk aan de

synode.

Als kern van de zaak kwam de betekenis van artikel 31 der

kerkenorde ter sprake. Ieder moest zich volgens dat artikel houden

aan de besluiten, tenzij bewezen werd dat ze strijdig waren met

Gods Woord. De vraag was vne over dat bewijs moest oordelen:

het persoonlijke geweten, de betrokken synode of de volgende

synode, en ook of daaraan dan een behandeling in de kerken

vooraf diende te gaan.

De synode wdlde onderwerping öf het Schriftbewijs voor de in te

dienen bezwaren, te leveren aan de synode zélf, die dan zélf zou

oordelen over de geldigheid van de bezwaren. Het betrekken van

de kerkelijke gemeenschap bij de bezwaren die men had, werd

aangemerkt als opstand tegen het gezag van de synode. Indien men

zich niet kon onderwerpen of het bewijs van strijdigheid met Gods

Woord aan de synode niet kon leveren, moest men uit het kerkver-

band treden.

Schilder wenste in de lijn van A. Kuyper en van het oude kerk-

recht openbare behandeling, publieke discussie en daarna door de

kerken, classes en particuUere synodes voorbereide besluiten door

een generale synode. Zijn rebellie bestond uit het gebruik maken

334

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen