De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 126

wonderen door Hepp. Het bevlekte vest van prof. Geesink

noemden ze een 'substantie-wonder.'

In de opvolging van prof. Geesink, die op 27 mei 1926 al 72

jaar werd, moest ook worden voorzien. In die vacature werd

VoUenhoven benoemd, terwijl tegelijk ook Waterink als

buitengewoon hoogleraar in de pedagogiek een deel van de

activiteiten van Geesink overnam. Zodoende verhuisden

VoUenhoven en Dooyeweerd beiden uit Den Haag naar Amsterdam

en vonden in oktober 1926 de inaugurele oraties plaats van

Waterink, Dooyeweerd en VoUenhoven, alsook de rectorale oratie

van Goshnga en het afscheidscollege van Geesink.

Ik gebruik de redevoeringen van de beide zwagers om het resultaat

van hun samenwerking na te gaan.

Dooyeweerd sprak van hun jarenlange vriendschap en

geestverwantschap en over 'een nauwe aansluiting van de richting

van ons beider onderwijs en in de hjn van ons beider denken.'

VoUenhoven uitte zijn vreugde over de voortzetting 'van het

zoo vruchtbaar contact met Dr. Dooyeweerd.' Met zijn benoeming

brak de grote spanning, door ambt en studie, waarin VoUenhoven

de laatste jaren had geleefd. Ook dankte hij L. Bonman, die toen

juist een benoeming te Utrecht had aanvaard, voor de barmhartig-

heid hem in 'zeer moeiUjke dagen' bewezen. Zo wees hij op de

overspanning ten gevolge van zijn diepgaande studie met een zeer

grote concentratie en een zeer consciëntieus opgevat veelomvattend

ambt.

In zijn inaugurele oratie sprak Dooyeweerd over een

organische of kosmische samenhang van wetskringen met elk een

eigen modaUteit en tweeërlei analogieën, enerzijds substraten of

analogieën die naar voorafgaande wetskringen verwijzen en

anderzijds antecipaties die vooruitwijzen. Van deze wetskringen

noemde hij als eerste vier die van getal, ruimte, beweging en

energie, zonder een wetskring van het logische of de tijd te

noemen, zoals VoUenhoven in zijn rede deed.

Het grootste deel van zijn rede besteedde Dooyeweerd aan de

geschiedenis van de filosofie sinds de Renaissance, zoals die

bepaald bleek door de wetsidee van de autonome, soevereine mens.

Hij toonde antinomieën of logische tegenstrijdigheden aan,

voortkomend uit de dialectiek van wetenschapsideaal en persoon-

lijkheidsideaal.

122

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen