De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 189

genoemd worden en dus kan Schilder ook de hel niet met de tijd

en de geschiedenis in God opnemen aan het einde der tijden.

Vandaar dat de hel op een zijspoor komt te staan, buiten de

kosmische verbanden. Zoals eerst de zonde in de goede schepping

is ingebroken, zo wordt de hel er later buiten geplaatst.

Dat Schilder hiermee de grens der theologie bereikte, zei hij

zelf. De grens der theologie, zoals die theologie door Calvijn en

Kuyper was uitgewerkt: uitgaande van de bijbel, denkend over de

predestinatie als besluit in Gods vrederaad, en reikend tot in de

eeuvngheid van de hemel. Ik stel de vraag of hij die grens niet zeer

ver overschreed toen hij het volgende schreef:

De laatste verbondslust, de uiterste, is, als de eerste, dat Vader, Zoon

en Heilige Geest elkander in de oogen zien, verzadigd van elkanders

werkelijkheid, eer zij verzadigd worden van hun aller beeld, den mensch.

Het is die vrederaad geweest, die, ter ontplooiing van Gods heerlijkheid

en van den heirgang der drie personen van en om en tot elkander, de

historie stelde en heel de wereld in het aanzijn riep. En nu de historie

tot haar rust is ingegaan, nu keeren Vader, Zoon en Geest, tot

elkander in, zich eeuwig met elkander verblijdend in de vervulling van

de trouw, die elk van hen van eeuwigheid beloofde aan den ander.

In deze leer van den vrederaad als eigenlijk gezegde verbondsrelatie

tusschen de drie personen, heeft de gereformeerde theologie haar

dieptepunt bereikt. Zij heeft daarin aan Gods toegekeerd-zijn tot den

kosmos, tot engel en tot mensch, zijn diepsten grond toegewezen. Doch

dit niet alleen. Zij heeft in dit dogma tevens het grondschema van den

hemel als hoogste verbonds-garantie en -manifestatie blootgelegd.

Verder kan onze analyse van het begrip der zaligheid niet gaan. Men

kan het ook zóó zeggen: verlegener kan zij zich niet voelen, niet verder

in haar kleinheid en in haar onmacht-tot-verstaan, achteruit-gedrongen

worden. Maar dèt toch inderdaad tdt op dit laatste en tevens eerste

dieptepunt van 't denken de Schrift onze aandacht brengen wil, dat is

zeker.

183

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen