De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 104

De kerk werd dus door Hepp en De Reformatie uitgetild boven de

geschiedenis. Dat had de kerk met de eeuwige beginselen, de bijbel

en de wedergeboren ziel gemeen. Zij behoorden tot het rijk der

genade, dat de natuur overtrof, ook al behoorde tot de natuur de

materie, die niet vernietigd kon worden, en de ziel, die als zodanig

onsterfelijkheid bezat. De problematiek van dit Openingswoord

zullen we nog vele malen tegenkomen.

Tot de medewerkers van De Reformatie behoorde ook Bavinck,

maar door zijn hartaanval zou hij er niets in publiceren. De andere

hoogleraren onder de medewerkers waren: F.W. Grosheide, T.

Hoekstra en J. Ridderbos, maar de laatste hield het geen jaar vol.

Van de jongeren noem ik verder: ds. J.C. Rullmann, ds. K.

Schilder, dr. W.J.A. Schouten, dr. H.J. van der Vaart Smit en dr.

D.H.Th. Vollenhoven. Uit Oost-Indië werkten mee dr. H.A. van

Andel te Solo en dr. W.G. Harrenstein te Medan. Pas het tweede

jaar werd een vrouw medewerkster: mej. H.S.S. Kuyper te Bloemen-

daal, maar met ingang van het derde jaar trad ze weer terug.

Van der Vaart Smit had, door er meteen bij te zijn, het

redactie-secretariaat voor zichzelf opgeëist, maar dat had een

invloedrijk man als dr. J.C. de Moor voorkomen. Van die zijde

werd dr. V. Hepp voor die plaats aanbevolen.

De redactionele formule van het weekblad bleek met zijn

twaalf rubrieken overgenomen van De Heraut. Maar het

éénrichtingsverkeer van Kuyper niet. 'Wij willen voorkomen, dat

eenvoudige en onvermijdelijke schakeeringen van het gereformeerde

beginsel, in elkander bestrijdende richtingen ontaarden', schreef

Wielenga. Dat was toen echter ook al een onmogelijke opgave. Hij

bezwoer de geesten als volgt:

En mocht ooit de zwarte dag komen, dat ons blad in conservatieve

richting ging, dat onze kolommen gevuld werden met negatieve kritiek,

twistzaaiende taal, negeerende beantwoording van het jong-ontkiemende

leven, mocht ooit ons blad afgaan van zijn program tot samenbinding

van al wat uit hetzelfde beginsel leeft, en tot voortgaanden, wezenlijken

opbouw en uitbreiding van wat wij als erfenis der vaderen ontvangen

hebben, dan moet zulk een afwijking gebrandmerkt worden als een

zondig onrecht tegen onze "jongeren", die wij beloofd hebben met ons

orgaan te helpen aan de verwerkelijking van hun ideaal.

Een jaar later kwam het eerste conflict. Prof. Grosheide had het

reeds gezien, er was geen jong-gereformeerde beweging, er waren

100

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen