Van weledelgeboren tot aktivistens. Dertig jaar V.S.G.V.U. Merlijn 1957-1987. - pagina 85

m e t erg gezocht, het was allemaal nogal afstandelijk. In de studiegids

stond dan wel dat er een spreekuur was, maar je kwam niet op de gedach-

te daarheen te gaan. Als je zo'n hoogleraar wat wilde vragen ging je

na een kollege op een drafje achter hem aan en onderschepte hem op de

gang. Een tentamen werd via kaartjes aangevraagd, zelfs dat ging niet

mondeling. Meestal sprak je een hoogleraar alleen tijdens een tentamen

en dan was de sfeer natuurlijk weinig ontspannen. Wat dat betreft is

er dus veel veranderd in de afgelopen twintig jaar."

Ook m bet onderlinge kontakt waren de studenten aan bepaalde for-

maliteiten gebonden, "De gang van zaken rondom een vergadering was bij-

voorbeeld totaal verschillend van de tegenwoordige. Je hoorde elke twee

maanden een vergadering te konvokeren, dus werden er dan konvokaten

rondgestuurd op keurig voorgedrukte briefkaarten; 'Het bestuur van de

V.S.G.V.U. nodigt u uit,..', We hadden geen eigen ruimte voor vergade-

ringen, het hoofdgebouw van Letteren - Van Eeghenstraat 112 - was 's

avonds gesloten. En vijfentwintig mensen een plaats bieden in de klei-

ne kamertjes waarin wij woonden, dat ging niet - dus namen wij onze

toevlucht tot een hotel of restaurant. De Brakke (tond bijvoorbeeld

zat toendertijd iedere avond vol met disputen van het corps, de

V V.S.V.U , de V S G.V.U en dergelijke.

Je werd geacht op zo'n vergadering te verschijnen in een donker-

blauw pak. Het was al een konsessie dat een jaquet niet verplicht was.

Op vergaderingen van corpsdisputen gold hetzelfde voorschrift. De

V.S.G.V.U. was wat dat betreft toch wel een soort imitatiecorps. Dat

er nu in notulen uit die tijd een klacht van een ouderejaars is gevon-

den over het niet in pak verschijnen van de eerstejaars, verbaast me

niets. Daar werd echt op gelet.

Er werd ook wel aan gezelligheid gedaan, bi ivoorbeeld een dagje

met de boot naar Broek op Waterland, ouderejaars brachten hun verloof-

de mee, hoogleraren hun vrouw. Ook was er zoiets als een 'social eve-

ning'. Je ziet wel dat we met zoiets niet goed raad wisten, 'een gezel-

lige avond - een vakdispuut dat een bijeenkomst organiseerde waarop

geen lezing werd gehoudeni Wat doe je dan met elkaar' Ja, een social

evening dus.

Het loze van de hele V.S.G.V.U. was dat we geen uitgesproken idea-

len hadden. Ik geloof dat er in de reglementen wel iets stond van 'be-

vorderen van de studie geschiedenis aan de V.U.', maar niemand vroeg

zich af waarom we bepaalde dingen deden, er hing een hele vrijblijven-

83

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen