Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 164

tuige niet langer, als geschenk van uw hand, onder mijn dak zijn.

Het mij eertijds gezondene gaat daarom hierbij aan u terug. Het

heeft u veel te zeggen!

Inmiddels heb ik de eer, enz. A. Kuyper.'

Zo was het aan Kuyper niet gelukt om de volgelingen van Kohlbrugge

mee te nemen op de weg der Doleantie. Ook de confessioneel-

gereformeerde predikanten, zoals P. Deetman en W. Krayenbelt, die de

kerkelijke conferentie van 1883 hadden bijeengeroepen, haakten op het

laatste moment af. Evenals de president-curator van de VU, ds. J.W.

Felix te Utrecht. En, zoals reeds beschreven, verdedigde Hoedemaker ei-

gen inzichten.

Het gevolg was dat een zeer groot aantal volgelingen van Kuyper de

toon aangaven in de dolerende kerken. Het kuyperiaanse stempel zou

na enige jaren nog zwaarder worden gedrukt op partij, kerk en universi-

teit.

De Doleantie had uiteraard belangrijke gevolgen voor de VU.

De Vrije Universiteit zou voortaan vrijwel geheel een universiteit voor

de doleantie-kerken worden, want daar vonden de theologische studen-

ten hun kansel. Ook zouden vrijwel alle hoogleraren, personeelsleden en

studenten van de VU, tot die kerken gaan behoren.

Tot in 1892 de doleantie-kerken met de kerken van de Afscheiding

gingen verenigen. Vanaf 1892 is de VU de universiteit van een Vereni-

ging, waarvan tientallen jaren lang bijna alle leden tot de Gereformeer-

de Kerken behoren.

Het eerste proefschrift dat aan de Vrije Universiteit verdedigd werd,

ging ook over de kerkelijke problemen. Het was een juridische disserta-

tie, die door Witius Hendrik de Savornin Lohman Az. werd verdedigd.

De titel was: De kerkgebouwen van de Gereformeerde (Hervormde)

Kerk in Nederland.

Lohman junior verdedigde het standpunt dat de oude kerkgebouwen

niet van de staat of een nationale kerk waren, maar het bezit van de

plaatselijke gemeenten.

Voordat de promotie op 27 april 1888 aan de VU kon plaatsvinden

moest, om de titel van doctor in de rechten erkend te krijgen, het proef-

schrift eerst aan de Universiteit van Amsterdam verdedigd worden. Het

boek kreeg daarom twee titelpagina's, waarmee tevens werd aangegeven

dat de liberale vrijheid van onderwijs geen gelijkberechtigdheid inhield.

158

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen