De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 359

concludeerde: 'van nu af aan zijn het niet meer de kerken in

Holland, die door middel van haar Deputaten beslissen over den

gang van het werk, maar het zijn de Javaansche Kerken, die de

uiteindelijke verantwoordelijkheid dragen.' Ook op ander gebied

was verandering gekomen, want Verkuyl vertelde tevens: 'In de

vrouwenkampen moet met bijzondere nadruk vermeld worden het

werk van enkele vrouwelijke predikanten en predikantsvrouwen,

Godsdienstleeraressen en wijkzusters.'

De mannenbroeders in Nederland kregen zo ineens geheel

nieuwe zaken te verwerken: accepteren van revolutionair optreden,

het samengaan van kerken, ambtelijk werk door vrouwen en een

einde van de broederlijke bevoogding van de zendingskerken.

De missionair predikant H. van den Brink vroeg daarbij inzake

de staatkundige verhouding Nederland-Indië om 'schuldbesef. Van

den Brink sprak mee namens andere zendingsmensen en schreef:

1. Zij zijn zich bewust van de groote schuld, die het Nederlandsche volk

- en in dat volk ook wij - draagt, doordat wij in onze betrekkingen met

Indonesië, zoowel politiek en economisch, alsook in het optreden van de

Hollanders, helaas ook van de belijdende Christenen, ons te weinig

hebben laten leiden door de eischen van rechtvaardigheid,

onbaatzuchtigheid en naastenliefde, gelijk Gods Woord ons die gebiedt,

ook al hebben vele Chrsitenen uit ons volk er tegen geprotesteerd en

hun krachten ingezet om dat anders te maken.

2. Zij zijn zich bewust, dat ons Nederlandsche volk door het brengen

van onze vermaterialiseerde Westersche cultuur en het Westersche

onderwijs, de levens- en wereldbeschouwing van de Indonesiërs heeft

ondergraven en doorbroken, zonder dat in het algemeen dit geestelijk

vacuum met nieuwen inhoud werd gevuld.

Men moest de schuld van de revolutie in Indonesië niet alleen

bij Japan en Soekamo zoeken. De zendingsmensen stemden in met

de in het uitzicht gestelde algehele Uquidatie van de koloniale

verhouding en wensten de hjn van de jonge Abraham Kuyper te

volgen in plaats van die van Colijn. Dr. H. van den Brink werkte

deze kritiek in het boekje Een eisch van Recht breder uit. Prof. J.H.

Bavinck schreef een inleiding en veertien mensen uit de zending

stemden ermee in, waaronder ds. J. Verkuyl en ds. mr. D.C.

Mulder.

Indien de geest van H. Bavinck zich in drie richtingen speciali-

seerde, een dogmatische, een psychologische en één die op zending

353

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen