De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 310

Greijdanus, die vanaf 1926 al de boeken en brochures van Schilder

met veel sympathie in het G.T.T. had besproken, zou voortaan de

rol van Honig overnemen. Mee onder invloed van Greijdanus zou

Schilder voortaan minder gemakkelijk een compromis accepteren,

vooral niet in het aanvaarden van het nieuwe kerkrecht, dat volgens

hen van de aangenomen kerkenorde afweek.

Terwijl Schilder in augustus 1940 nog vol goede moed aan het

tot stand komen van gemeenschappelijke uitspraken meewerkte,

nam na december zijn tegenstand tegen de gehele zaak der

meningsverschillen toe.

Op de agenda van de synode ontbraken in maart 1941 de

meningsverschillen nog steeds. J. Ridderbos was telkens afwezig en

Schilder had zijn nota nog niet geschreven. De synode kwam vooral

bijeen om een tussentijds verslag van de 'Deputaten voor de

Correspondentie met de Hooge Overheid' te bespreken. Ook

stonden bezwaren tegen de besluiten over het lidmaatschap van het

C.D.U. en de N.S.B, van 1936 op de agenda.

Op de synode werd veel kritiek geuit op de houding van H.H.

Kuyper tegenover de bezetter. Hij verdedigde zijn optreden en zei

dat hij vanwege hardhorendheid uit het Convent van Kerken was

getreden. Ondanks de kritiek bleef hij als voorzitter van de

deputaten gehandhaafd, maar mr. J. Donner werd aan de deputaten

toegevoegd evenals prof. J. Ridderbos en S. Baron van Heemstra.

Tot de plaatsvervangende deputaten werden prof. K Dijk, dr.

A.A.L Rutgers, mr. J.A. de Wilde en prof. D. Nauta benoemd,

terwijl prof. A.A. van Schelven ontheffing van die functie verkreeg.

Schilder was rapporteur inzake de N.S.B.-besluiten van 1936, die

op grond van zijn advies bleven gehandhaafd.

Tijdens diezelfde zitting ontving Schilder de brief van H.H.

Kuyper aan ds. H. Veldkamp, met de toestemming er werk van te

maken. Toen H.H. Kuyper daarna aan Schilder schreef dat hij

contact over zijn gevangenneming had gehad met

Oberregierungsrath en Pressereferent H. Husshahn, de baas van

Van der Vaart Smit, oordeelde Schilder dat het hem opgelegde

schrijfverbod 'niet zonder verraad van binnen verkregen was.' Het

eerherstel, dat H.H. Kuyper aan de synode vroeg, omdat hij

meende dat hij van verraad werd beticht, en dat hem in 1945

posthuum werd verleend, berustte op gebrek aan bewijs van dit

verraad. De uitspraak van Schilder, waarin H.H. Kuyper niet

304

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen