Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 75
Lands zaken te aanvaarden zouden zijn, niet langer als ridicule illusie
te ignoreeren.'
Hij dacht dus al aan een rechts kabinet in de toekomst. Er was echter
'gebrek aan personeel', maar dit zou wel beteren.
Hij vleide ook. Hij was slechts geroepen om onder de kleinere burge-
rij, waar hij zichzelf toe rekende, mee te werken aan het doel van Groen.
Hij schreef:
'Gij hebt onze richting gesticht... Ik zing het volkslied op mijn speel-
tuig en met mijn keel, maar dat volkslied is van u.'
En dwingend was zijn verlangen naar meer geldelijke steun om het
voortbestaan van De Standaard mogelijk te maken.
Met De Standaard ging het financieel slecht. De utrechtse bankier
E.H. Kol, een vriend van Kohlbrugge, wilde het blad in contra-
revolutionaire richting sturen. Hij was aandeelhouder en trad als kassier
van De Standaard op. Kuyper moest toen in de beslissende vergadering
voor Groen kiezen en tegen de rechtervleugel der orthodoxie. En dat
was vlak voor hij kandidaat voor de verkiezingen werd gesteld te Gou-
da. Want hij was door Groen, De Standaard en zijn lezingen steeds meer
een politieke figuur geworden. Als hij bij de tussentijdse verkiezingen
gekozen werd, zou hij ook zelf moeten kiezen tussen prediking en poli-
tiek.
Kuyper moest kiezen, niet alleen vóór Groen en tégen het geld van
Kol. Hij moest ook twee andere vragen beantwoorden:
'Ie. of ik mij in staat gevoel, om leider niet slechts van een kleine spi-
ritueele fractie, maar casu quo van een groote politieke oppositiepartij
te worden, en 2e. of ik meenen zou steun der Ultramontanen (dwz. zij
die hun instructies "van over de bergen", uit Rome, kregen) te kunnen
aanvaarden.'
Hij moest beide vragen ontkennend beantwoorden, schreef hij aan
Groen, als deze niet met kapitaal voor De Standaard over de brug
kwam. Als hij niet meer over De Standaard kon beschikken, omdat Kol
zijn kapitaal terugtrok, kon hij ook niet meer als politicus optreden.
Toen Groen, na een scherp gestelde briefwisseling, toegaf en f. 5000,-
beschikbaar stelde, volgde een gesprek van Kuyper met de rooms-
katholieke kiezers te Gouda.
Van het mondelinge verslag, dat Kuyper aan Groen uitbracht, maakte
deze enkele aantekeningen. Kuyper zou gezegd hebben: 'Gij vindt in
mijn Kerk leugens. Ik in de uwe. Dat is niet weg te cijferen. Privilege
voor Gereformeerden of regt der Roomschen beperken, dat nooit.' En
over de schoolkwestie: 'Ouders regt op kinderen; voor ouders, niet voor
Kerk en School, opeischen.'
Een paar dagen later kwam het kathoUeke dagblad De Tijd met de
71
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 374 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 374 Pagina's