Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 205

van de voorste. Kuyper scheidde zich met vier man af van de kamerclub,

die onder Lohman als de oudere leider vergaderde. Er ontstond een

'breuke': 'Eenerzijds Graaf van Bijlandt, Baron Mackay, Baron Van

Dedem, Jonkheer Lohman, en nu zelfs Graaf Wan Limburg Stirum er-

bij. En anderzijds de korte, meer burgerlijke namen van Van Alphen,

't Hooft, Kuyper, Lucasse en Seret.'

Directeuren van de VU wezen Kuyper er op dat hij toestemming had

moeten vragen, voor hij besloot het kamerlidmaatschap aan te nemen.

Men legde zich bij zijn besluit neer, omdat het naar zijn antwoord

slechts een 'tijdelijk karakter zou dragen en tot enkele zittingen zich zou

beperken'.

Hovy schreef Kuyper dat de strijd veel kwaad had gedaan aan de VU

en aan de juridische faculteit.

'Mag ik U zeer vriendelijk verzoeken in den strijd, die U van Lohman

nog steeds scheidt, de Vrije Universiteit er buiten te laten? Tot mijn

leedwezen wordt die er weer bijgehaald in uw stuk: "een overrompe-

ling". Wanneer gij dit wenscht te blijven doen, treedt gij m.i. op een ge-

bied, waar ook anderen meê te zeggen hebben, en zou zulks aanleiding

kunnen geven tot een geschil, dat jammerlijk zou kunnen worden. Als

Hoogleeraar kunt gij L. toch niet telkens tot verantwoording roepen en

in discrediet brengen.'

Dat was al op 1 juni 1894, zodat Kuyper tijdig en duidelijk gewaar-

schuwd was door de president-directeur zelf.

Vier dagen later schreef Hovy:

'De VU is nooit bestemd geweest om de democratie in den verkeerden

zin te bevorderen, maar wei om onze heilige beginselen, geworteld in

Gods Woord, te propageeren. Gij weet niet, hoeveel schoone illusiën in

den laatsten tijd mij den bodem zijn ingeslagen en hoeveel vertrouwen

in mijn gemoed is geschokt geworden. Ik zie strijd om eigen eer en eigen

"rechthaberei", maar weinig om de eer Gods.'

Dat de 'oude, vaste tegenstander', de Graaf van Limburg Stirum, zich

bij de fractie van Lohman voegde, stak Kuyper diep omdat mee door

hem het mogelijk werd gemaakt, dat Lohman hoofdredacteur werd van

De Nederlander, een rotterdams dagblad dat tot dusver de koers van

Kuyper gevolgd had. Met deze krant kreeg Lohman een orgaan in han-

den zoals Kuyper met De Standaard.

Nadat Hovy hem gewaarschuwd had, vloeide toch op 2 juni een klein

zinnetje uit de pen van Kuyper.

Dat zinnetje verdient onze aandacht:

'en niet zonder verbazing vraagt men zich af, hoe een hoogleeraar in

de rechten aan de Vrije Universiteit, van zulk een combinatie de tolk

kan wezen.'

199

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen