De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 102

valsche kerk, in verband met de thans door velen aangenomen

pluriformiteit der kerk, art. 29, en die over het ambt der overheid

van Kerk en Staat.' Ook de zaak van ds. J.B. Netelenbos, zijn VU-

leerling, ging Bavinck erg ter harte. Maar na de eerste synodeweek,

op zondag 29 augustus 1920, kreeg Bavinck een hartaanval, gevolgd

door een ziekbed van elf maanden.

De synode bevestigde de afzetting van Netelenbos, die daarop

naar de Hervormde Kerk overging. Inzake de vernieuwing van

liturgie en belijdenis werden commissies benoemd. En besloten

werd tot het rondzenden van een Getuigenis. Dit stuk, opgesteld

door prof. J. Ridderbos en ondertekend door het moderamen van

de synode, was gericht aan alle kerkeraden om van de kansel te

doen voorlezen.

Reeds tijdens de eerste week van de synode was er een fel

debat geweest over de inhoud van dit Getuigenis. Prof. Honig van

Kampen wilde waarschuwen tegen schouwburgbezoek, kaartspel en

dans, terwijl Bavinck deze zaken onschuldiger vond dan de

woekerhandel, het maken van oorlogswinst en de verwereldlijking.

Hij stelde dus andere prioriteiten, vooral in die naoorlogse tijd met

honger en ellende in Duitsland en in andere delen van Europa.

Dr. J.G. Geelkerken, predikant bij de Gereformeerde Kerk

van Amsterdam-Zuid, las het Getuigenis op 3 oktober voor en hield

daarop een kritische preek over Machteloosheid en krachtsontplooiïng

der Kerk, die hij pubhceerde. De pers reageerde verdeeld. Wielenga

schreef in De Reformatie over de getrouwe en moedige predikant

van Amsterdam-Zuid. Ds. J. Waterink van Zutphen schreef in zijn

kerkbode:

Een korte, aangrijpende predicatie.

Men koope deze predicatie. Ze is waard gelezen en herlezen te

worden. Een 'getuigenis' dat 'getuigt' ook in onze ziel\

Maar daar kwam Waterink spoedig op terug, toen anderen bezwaar

tegen Geelkerken inbrachten. Hij vreesde voor een plaats op het

verdachten-bankje, waar voorstanders van de N.C.S.V. en de

'beweging der jongeren' al zaten. Ridderbos ging het door hem

geschreven Getuigenis als een stuk van de synode krachtig

verdedigen. Op zijn brochure Kerk en Wereld; Dr. Geelkerken's

aanval op de Generale Synode afgewezen, volgde een peccavi van

Waterink:

98

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen