De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 15

INLEIDING

Geschiedenis is, naar het oordeel van J. Huizinga, de geestelijke

vorm, waarin een cultuur zich rekenschap geeft van haar verleden.

De geschiedenis van de Vrije Universiteit heb ik evenzo opgevat.

Dat verleden wordt door de VU in vele opzichten als een afgeslo-

ten, voorbij verleden beschouwd. Maar zonder dat verleden zou de

VU met haar huidige karakter niet bestaan. De vormgeving van de

VU, organisatorisch en bouwkundig, haar band met de Vereniging,

haar doelstelling, haar docentencorps, onderzoekstraditie, bibliothe-

ken en archieven worden alle nog door dat verleden gekarakteri-

seerd. Alleen het nieuwe beeldmerk van de griffioen heeft weinig

met dat verleden te maken.

Veel van dat verleden werd reeds in pubhkaties vastgelegd, ook

de geschiedenis van de VU als wetenschappelijke instelling. Dat

gebeurde in het boek Wetenschap en Rekenschap 1880-1980. Maar

een interfacultaire geestesgeschiedenis van de VU ontbreekt nog,

zoals ook bij vrijwel alle andere universiteiten. De meeste

universiteiten kunnen zich op die wijze geen rekenschap van haar

plaats in de geschiedenis geven omdat ze geen geestelijke eenheid

vormen. Ze zijn eerder een multiversiteit dan een universitas

magistrorum et scolarium.

De VU wilde echter van meet aan een civitas academica zijn op

basis van de gereformeerde beginselen. Dat maakt het schrijven van

de geestesgeschiedenis van de VU mogelijk, maar die beginselen

zijn tevens een belangrijke bron geweest van interne conflicten. Alle

universiteiten kennen conflicten, maar bij de VU gaf de grondslag

daaraan een specifiek karakter.

Elders waren de curatoren de bestuurders van de universiteit.

Bij de VU waren dat de directeuren. Het College van Directeuren

was ook het Bestuur van de Vereniging voor Hoger Onderwijs op

Gereformeerden Grondslag. Het CoUege van Curatoren van de VU

droeg de zorg voor de kwaliteit van het docentencorps en voor de

richting van het onderwijs. Zij waren de bestuurlijke behoeders van

de gereformeerde beginselen en de handhavers van de grondslag

onder het gezag van directeuren, die door de leden der Vereniging

ter verantwoording geroepen konden worden.

Vanaf 1969 werd de VU voor 100% door de overheid

gesubsidieerd. Vanaf 1971 werd de grondslag door een doelstelling

11

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen