De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 317

rapporten, die in de kerken onbekend zijn, en vanwege het feit, dat

men niet van zins is klakkeloos te accepteeren wat een kleine kring

van "ingewijden" ons geheft op te leggen te gelooven.'

De synode zou in mei ds. J.M. Spier om dit artikel oproepen en

hem dwingen tot het terug-nemen ervan. Dat tekende hoe hoog de

synode te paard zat, en dat zij het contact met verschillende kerken

had verloren. De synode was in dat opzicht verblind door de

identificatie van zichzelf met de kerken.

Ds. M. Vreugdenhil schreef: 'En ik acht het allerzwaarste, dat in

dezen schrikkelijk zwaren tijd de Synode zich moet bezig houden

met de leergeschillen en dat niemand klaarbUjkelijk op de gedachte

gekomen is, dat hij zijn zware beschuldigingen aan het adres van

Prof. Schilder, Prof. Vollenhoven enz. moest terugnemen, zoo

openlijk als hij ze geuit heeft.'

Schippers schreef over de samenstelling van de synode: 'Het is

te sterk gesproken, dat zij zoo langzamerhand geworden is tot een

synode van emeriti en secundi. Maar het verdient toch wel de

aandacht, dat vermoedelijk menig van haar ouderling-leden niet

meer in het ambt staat en dat haar predikant-leden Van Es, Idema,

Hagen, Meyerink emeritaat ontvingen sinds zij door een particuliere

synode werden afgevaardigd.'

H.H. Kuyper werd dus door Schippers, Spier en Vreugdenhil,

'de baardeloze knapen' waarvoor hij in 1936 had gewaarschuwd, van

antwoord gediend.

Het jaar 1942 was nog rustig voor de universiteiten, maar niet

voor de kerken en christelijke scholen. Het Convent van Kerken

had op 17 februari bij Seyss-Inquart geprotesteerd tegen de

verphchte arbeidsdienst, de Jodenvervolging, de aantasting van de

door de grondwet gegarandeerde vrijheid van onderwijs en de

inperking van de omvang van de kerkeUjke pers. Maar die audiën-

tie had eerder tot scherpere dan tot zachtere maatregelen geleid.

Het aantal gevangengenomen gereformeerde predikanten bereikte

een hoogtepunt. Bijna veertig, waarvan H. Knoop, J. Overduin, J.

van Raalte en F. Guillaume na veel Hjden uit het concentratiekamp

Dachau terug zouden keren. De predikanten J.W. Tunderman, K.

Sietsma en J. Kapteyn zouden echter in gevangenschap sterven, en

ds. C.P Boodt direkt na de bevrijding.

In die tijd werden de officieren opnieuw in krijgsgevangenschap

weggevoerd, onder hen de VU-docent dr. G.H.A. Grosheide, de

zoon van F.W. Grosheide, die eerst onderdook maar later werd

311

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen