De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 324

en vloek, een relatie van twee partners. De wedergeboorte staat

dan niet aan het begin van het verbond, maar eerder in het midden

of zelfs aan het eind. De wedergeboorte is dan niet een zijns-

categorie (je bent het of je bent het niet), maar een functionele

categorie. Wedergeboorte is dan bekering, of nog functioneler:

wedergeboorte is als dagehjkse bekering een proces. Wel houdt het

geloof van de mens als verbondspartner in dat hij gelooft dat God

schenkt wat hij vraagt, en geeft wat hij eist.

Omdat de bijbel geen theologisch handboek is, kan men voor

beide gedachtengangen wel teksten vinden die een dergelijke

theologische constructie zouden kunnen ondersteunen. Maar in het

grotere verband van de moderne wijsbegeerte herkent men er de

strijd in tussen het substantiebegrip en het functiebegrip, waarop de

Calvinistische wijsbegeerte dieper was ingegaan.

In de verbondsrelatie tussen God en mens ging het dus bij de

éne richting om de vraag: a. is de mens al of niet wedergeboren, en

bij de andere om de vraag: b. is de mens al of niet gehoorzaam

aan Gods geboden, gelooft hij Gods beloften. Immers in de weg

van geloof wordt de verkiezing gereahseerd.

Toen de commissie I de leeruitspraken in de synode verdedigde,

publiceerde de voorzitter van commissie I, dr. W.A. van Es, in het

G.T.T. een uitvoerige studie over De christelijke leer van de

onsterfelijkheid der ziel. Hij viel daarin het 'eigenaardig

anthropologisch monisme' van de wijsbegeerte der wetsidee aan. Hij

verdedigde de stelling: 'de leer van de "natuurUjke onsterfelijkheid

der ziel" behoort tot de grondgedachten van ons christelijk geloof,

en hij verklaarde: 'We rekenen ons nog tot de oude school van dr.

Kuyper.' En J. Ridderbos, de hoofdredacteur van het G.T.T.,

schreef daarin nog een polemisch artikel tegen de hervormde ds.

J.G. Woelderink en de gereformeerde ds. C. Vonk, getiteld:

Schriftuurlijke verbondsbeschouwing? Dat verbitterde Schilder, die

vond dat zij als commissieleden daarover niet mochten publiceren.

Zelf kon hij niet pubHceren, terwijl zijn vingers jeukten om dat te

doen.

J. Ridderbos, die de Toelichting met de instemming van G.Ch.

Aalders en G.C. Berkouwer schreef, verdedigde daarin zijn door

Abraham Kuyper geïnspireerde verbondsleer met een inwendig en

een uitwendig verbond. Hij was een leerling van de VU en

Abraham Kuyper gebleven en hij was de vertrouwensman van de

318

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen