Van weledelgeboren tot aktivistens. Dertig jaar V.S.G.V.U. Merlijn 1957-1987. - pagina 93
Dertig jaar V.S.G.V.U. Merlijn 1957-1987
als bijvoorbeeld bij Sociaal-Kulturele Wetenschappen (waar met name
leden van de zogenaamde Rode Eenheden door middel van kollegeagitatie
veranderingen in het studieprogramma probeerden af te dwingen). Maar
er waren ook altijd wel stafleden die het met ons eens waren."
Voor de aktivisten veranderde er aan het eind van de jaren 60 veel.
"Er werd enorm veel vergaderd omdat je de hele boel op poten moest
zetten, er moest bepaald worden welke inspraakorganen er moesten komen.
Er was gewoon niets. Ik heb 'ns een vergadering voorgezeten over hoe
de struktuur van de fakulteit moest worden. Dat was echt een heel re-
volutionaire sessie want er zaten ook studenten bij." It'at de meeste
veranderingen op de universiteit teweeg heeft gebracht is volgens Peter
niet zozeer de hele dewokratiseringsgolf geweest, maar meer de groei
van de studentenaantallen. Daardoor werd de staf in korte tijd snel
uitgebreid. "Dat waren allemaal jongere mensen die, zoals ikzelf, vlak
na hun afstuderen als wetenschappelijk medewerker in dienst kwamen.
Daar had je als student makkelijker kontakt mee.
Hoewel in de studieraad de studenten in de Tiinderheid waren, was
het toch betrekkelijk eenvoudig om bepaalde plannen goedgekeurd te
krijgen door de raad. In de praktijk kwam het erop neer dat je vaak
maar één staflid moest zien over te halen om een meerderheid te krij-
gen. Er was voor de studenten veel te winnen. We voelden dat we het
recht hadden om te kankeren; het was allemaal dermate versteend en ou-
derwets, dat de dingen die we wilden niet onbillijk waren." De aktie-
ve leden van de V.S.G.V.U. hadden regelmatig overleg over de stand-
puntbepaling van de studentengeledmg. "Het probleem was toen, en dat
zal nog wel zo zijn, in hoeverre je als studentlid geacht werd gelast
te zijn; of je als blok moest stemmen. Hoewel er wel eens uitzonderin-
gen op gemaakt zijn was het toch vrij rigide geregeld. Dus dat er ge-
stemd werd zoals afgesproken op het studentenoverleg."
De visie van de V.S.G.V.U. werd geleid door bepaalde idealen, die
redelijk vaag waren, "...maar natuurlijk wel links allemaal, een beetje
amorf links." Zo stond de V.S.G.V.U. op het standpunt dat de studie
maatschappelijk relevant moest zijn, iets wat voor oudheid en middel-
eeuwen soms moeilijk te bepalen was, maar voor de moderne vakken voor
de hand lag. Een ander politiek standpunt was dat men zich tegen de
numerus fixus keerde. "Wij zagen dat als een grote belemmering voor
de externe demokratisering, voor het feit dat meer mensen in staat zijn
om te gaan studeren." Een radikale vleugel binnen de V.S.G.V.U. heeft
91
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 132 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 132 Pagina's