Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 96

toen: Geen staatstheologie met eene slippendraagster.

Op 15 oktober was de nieuwe Universiteit te Amsterdam feestelijk in-

gewijd, maar nog zonder hoogleraren vanwege de hervormde synode.

Kuyper ging in zijn driestar daarop in, maar hij vergiste zich. Niet de

synode, maar de burgemeester van Amsterdam had geld voor twee ker-

kelijke theologen ten behoeve van de Hervormde Kerk aangevraagd.

In De Standaard van 13 december verscheen een rectificatie. Reeds op

26 mei hadden Burgemeester en Wethouders de synode verzocht om

twee kerkelijke hoogleraren te benoemen, maar deze was daartoe alleen

bereid geweest, indien dat voor de synode 'zonder geldelijk bezwaar'

zou zijn.

In de amsterdamse kerkeraad zou daarna dr. Ph.S. van Ronkel het

voorstel gedaan hebben dat de kerkeraad, in plaats van de synode of het

rijk, het benodigde geld ter beschikking stelde voor twee eigen theologi-

sche hoogleraren. Dr. Hoedemaker zou er met de wethouder mr. J.C.

de Koning over spreken. Hij moest bedingen, dat de kerkeraad het be-

noemingsrecht kreeg. Men wilde dan Kuyper en Van Ronkel benoemen.

Maar de wethouder wees de voorwaarde af.

Van dit verhaal heb ik echter geen bevestiging gevonden in de notulen

van de kerkeraad. In de vergaderingen bij Hovy werd in december over

deze ontwikkelingen gesproken. Rullmann heeft in zijn verhaal over het

ontstaan van de VU de goede volgorde niet kunnen vinden. Het volgen-

de onderdeel ervan moet op de decembervergadering betrekking heb-

ben:

'Na een hoogst belangrijke en ernstige samenkomst, waarin aller-

lei plannen waren besproken en verworpen, stond de vergadering

van den broederkring op het punt onverrichterzake uiteen te gaan.

Men was reeds opgestaan van z'n zitplaatsen, met een gevoel van

volslagen machteloosheid. Doch zie, daar werpt een der aanwezi-

gen de vraag op: "Zouden wij ook zelf een Universiteit kunnen

stichten? Het is nog meer onmogelijk, dan hetgeen we hier bespra-

ken; maar het zou afdoende zijn. Indien wij het eens met God

durfden wagen!"

Dit woord ging als een electrische schok door de vergadering.

Men ging weer zitten. Het gesprek kwam weer in vollen gang. Er

waren, zoo constateerde men, wel drie of vier mannen in het mid-

den, die de Kerk des Heeren op het terrein der universitaire weten-

schap konden dienen.'

Deze laatste opmerking moet Van Ronkel gemaakt hebben. En Hovy

moet, toen men de vergadering wilde besluiten, het voorstel tot het zelf

92

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen