De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 237

Zoo zijn dan te verwerpen de opvattingen van allen die aan de sjmodes

slechts een macht van raadgevenden en overredenden aard willen

toekennen, evenals van wie, hoewel haar leermacht erkennende, haar

toch de macht om kerkelijke tucht uit te oefenen, ontzeggen.

Dit dilemma, tussen independentisme en authoritatieve synodale

macht, was een fout dilemma bij de handhaving van de bestaande

gereformeerde praktijk, waarbij de zaken eerst in de kerken zelf

werden behandeld vóór de synode ging beslissen. Maar vanaf 1939

ging de synode dit dilemma wel steeds duidelijker aanvaarden met

haar keuze voor 'authoritatieve macht'.

In een tijd dat de democratie van alle zijden werd belaagd,

volgde H.H. Kuyper, en ook Nauta, de anti-democratische koers in

de kerk.

Bc bedoel met democratie in kerkelijke zaken niet een politieke

democratie met stemmen bij meerderheid, maar een systeem

waarbij het oordeel van de kerken meetelt bij het tot stand komen

van de uiteindelijke beslissingen. Maar in die jaren was de dominee

nog te vaak een paus en dacht men in de synode, onder invloed

van verschillende pre-adviseurs en van de tijdgeest, vaak autoritair

als uiting van mannelijkheid, gezagdrager-zijn, het ambt van

dominee en het ambt van synodehd. Dat men dienaar was en

afgevaardigde kwam daardoor vaak op de achtergrond.

Dat was niet in de officiële lijn van Abraham Kuyper, toen deze

in zijn Stone-lezingen over de kerkregering zei: 'Monarchaal is

Christus' Koningschap, maar de regeering der kerk op aarde

democratisch in merg en been. Dus ook niet de ééne plaatseUjke

kerk over de andere kerk heerschappij voerende, maar alle kerken

gelijk in rang en niet dan confederatief in synodaal verband

aaneengesloten.'

Na het afscheid van H.H. Kuyper volgde nog zijn optreden als

promotor van M. Bouwman, die op 25 juni 1937 het proefschrift

Voetius over het Gezag der Synoden verdedigde. Hij schreef over het

tussen 1923 en 1932 veranderde inzicht van zijn promotor: 'Rutgers'

Voetius-interpretatie, die geruimen tijd als een zuivere weergave

gegolden heeft van diens denkbeelden over de macht van de

synoden, wordt niet meer als normatief en in ieder opzicht juist

beschouwd. In het bijzonder geldt dit van het synodale tuchtrecht.

Deze kentering van gevoelens is duidelijk aan te wijzen bij Dr.

H.H. Kuyper.'

231

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen