De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 301

studenten waren, moesten ongeveer 950 VU-studenten een goed

heenkomen zoeken.

Vooral veel vrouwen hebben toen actief geholpen. De directrice

van het VU-hospitium aan de Keizersgracht te Amsterdam,

mevrouw H.B. van der Linden, verrichtte verzetswerk van de beste

soort, vertelde prof. Oranje:

Zij herbergde Joden en onderduikers, soms zelfis geheele families met

vrouw, kinderen en personeel, zooals in het geval van de familie Okma,

zij troostte vervolgden en opgejaagden, zij zorgde ervoor, dat geheime

vergaderingen en spionnagewerk in het gebouw op groote schaal

konden plaats vinden; zij verborg er wapens en levensmiddelen.

Vele jongemannen, die geen hol voor den voet meer vinden konden,

heeft zij geherbergd en verzorgd. Dat het gevaarlijke gasten waren,

moge blijken uit het feit, dat niet minder dan achttien verzetslieden, die

vroeger of later bij haar onderdak vonden, door de Duitschers gedood

werden.

Een andere vrouw, Helena Th. Kuipers-Rietberg, organiseerde met

ds. F. Slomp en anderen, begin 1943 de L.O., de Landelijke

Organisatie voor Hulp aan Onderduikers, met ongeveer 15.000

medewerkers. Die hulp omvatte ook het verkrijgen van nieuwe

persoonsbewijzen, distributie-stamkaarten en bonnen, en uit dat

werk ontstond eind 1943 - begin 1944 de L.K.P., de landelijke

Knokploegen. De L.O. en de L.K.P. waren twee organisaties

waaraan vele Antirevolutionairen leiding gaven, en waarvan de

meeste slachtoffers gereformeerd waren. Volgens L. de Jong waren

van die slachtoffers 348 Rooms-katholiek, 613 Gereformeerd, 502

Nederlands-Hervormd, 87 protestants, 8 Joods en 111 niet-kerkelijk.

Een derde vrouw, één van de weinigen die als lerares in 1940 reeds

de niet-Jood verklaring weigerde te tekenen, was dr. Gezina H.J.

van der Molen, die in 1943 ongeveer 1.000 Joodse kleuters en

baby's in allerlei plaatsen wist onder te brengen.

In februari 1944 maakte rector J. Oranje, met valse papieren als

medewerker van een staalconcern, een reis door Duitsland om zich

op de hoogte te stellen van de daar tewerkgestelde studenten, om

hen te bemoedigen en om hen aan te sporen en te helpen naar

Nederland te vluchten. Hij bezocht enige honderden studenten te

Berlijn, Stettin en vijf andere plaatsen, waar ze tewerk waren

gesteld. De studenten hadden het in het ontstellend geteisterde

295

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen