Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 80
Groen en God. Maar Groen wilde die afhankelijkheid van Kuyper niet,
omdat hij niet verantwoordelijk voor Kuypers optreden wilde zijn.
Daarom schreef hij Kuyper:
'Gij waart leader na mij; tot mijne vreugde, maarywre tuo; zonder dat
mijne toestemming vereischt werd of eenig mandaat te pas kwam.'
Dit jure tuo, in eigen recht gegrond, leiderschap zou in later jaren de
vorm aannemen van de-door-God-gegeven-leider. Of om terug te keren
naar de scriptie over Paus Nicolaas, hij wilde zekerheid dat zijn inzicht
en leiding samenvielen met Gods Raad.
Kuyper is bijna elf jaar predikant geweest.
Hij had de noodzakelijke reformatie van de kerk nog niet tot stand
kunnen brengen.
Nog voor zijn eerste optreden in de Tweede Kamer kwam Kuyper in
conflict met Groen. Deze verklaarde zich tegen een standbeeld voor
Thorbecke, maar vond de tijd wel gekomen voor een gedenkteken voor
Van Oldenbarnevelt en Jan de Witt. Kuyper was in zijn nationalistische
en calvinistische gevoelens geweldig geschokt en schreef daarover in De
Standaard. Zijn lezers en kiezers moesten Maurits, het Oranjehuis en
het Calvinisme eren en niet de tegenstanders daarvan. Hij vreesde de
kritiek van de contra-revolutionairen, de utrechtse factie onder leiding
van Kol en van andere volgelingen van Kohlbrugge. Als men zo onpar-
tijdig als Groen wilde zijn, dan kon men ook waardering opbrengen
voor Karl Marx, schreef hij.
Op deze onenigheid volgde Kuypers parlementaire debuut op 29 april
1874. Er waren nog geen georganiseerde partijen en men trad namens
een kiesdistrict op. Kuyper behoorde thuis bij een aantal anti-
revolutionaire en conservatieve kamerleden, die hem als oud-predikant
en journalist kritisch in hun midden ontvingen. Het voorstel van het ka-
merlid Van Houten om 'overmatigen arbeid en verwaarlozing van kin-
deren' tegen te gaan, was aan de orde. Kuyper sprak als laatste, langdu-
rig, tot een reeds vermoeide vergadering.
Aan het begin maakte hij de psychologische fout om zijn standpunt
meteen bekend te maken en aan het einde volgde een tweede fout. Hoe-
wel hij een debutant was, diende hij meteen al een motie in, die in krasse
bewoordingen was gesteld.
Groen wees hem op zijn verzoek deze fouten aan.
Door zijn wijze van optreden bleef Kuyper vooreerst een geïsoleerd
kamerlid. Men zag in hem de volksredenaar met 'het uiterlijk en de ui-
tingen, den gang, - de allures - , den blik van een geestdrijver'. En dat
gaf hij later ook toe, toen hij over het streven naar de 'volmaakbaar-
heid' en het perfectionisme schreef. Hij ijverde vervolgens voor de ame-
rikaanse opwekkingsbeweging van Moody en Sankey. Hij ging met vele
76
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 374 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 374 Pagina's