Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 123

'En de mensch,..., keert als het "subject dat denkt", of als het

"object dat tot denken noopt", immers in elke faculteit, in elke

wetenschap en bij eiken onderzoeker weder. Och, geen enkel stuk

van onze denkwereld is hermetisch te scheiden van de andere dee-

len; en geen duimbreed is er op heel 't erf van ons menschelijk le-

ven, waarvan de Christus, die aller Souverein is, niet roept:

"Mijn!".'

Deze bekende leuze was dus onderdeel van een visie inzake macht en

vrijheid en inzake de betekenis van geloof, het geloven, voor de beoefe-

ning van wetenschap.

Kuyper beëindigde zijn rede en opende de Vrije Universiteit met een

publiek gebed. Daarin culmineerde de triomf over de liberale tijdgeest,

want dat was de stichting van een gereformeerde universiteit. Met de

laatste zin van dit gebed, heeft Kuyper ook getracht als stichter zijn in-

dringende woord zelfs tot onze tijd uit te dragen. In één lange zin met

bijzinnen, in de taal van zijn tijd, zei hij:

En Gij die ons de nieren proeft,

o Rechter ook van onze natie

en Oordeelaar ook van de scholen der wetenschap,

breek zelf de muren dezer Stichting af,

en delg ze uit van voor Uw aangezicht,

indien ze ooit iets anders bedoelen,

ooit iets anders willen zou,

dan te roemen in die souvereine,

die vrijmachtige genade,

die er is in het kruis

van den Zoon Uwer teederste liefde!

Wat moet men van deze serieus bedoelde en toch ook retorische zinnen

zeggen?

Het was een uiting van vroomheid, gefundeerd in een gereformeerde

dogmatiek. Maar het was ook een krachtige wilsoplegging van Abraham

de Geweldenaar aan de medewerkers van de VU door middel van woor-

den tot God.

Volgens Kuypers eigen catechismus was ook de wedergeboren Abra-

ham 'nog steeds tot alle boosheid geneigd', zodat ook zijn 'bedoelen'

en zijn 'willen' telkens iets anders roemde dan ootmoed en genade.

Moest God daarom de muren van de stichting afbreken?

In deze romantiek en retoriek zat echter ook een eigen stijl. Het was

dan na zovele jaren gelukt een eigen, vrije universiteit te stichten, een

119

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen