De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 177
De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.
10. Barth en Schilder
Profeten zijn vaak, volgens velen, ruziemakers, want altijd brengen
ze onrust, rehgieuze onrust. Profeten vinden vaak ook gehoor, want
altijd zijn er jongeren die door hen geïnspireerd worden, terwijl ook
enkele ouderen hen volgen.
De gezapige gereformeerde wereld kende twee profeten, één
buiten en één binnen de poorten, één uit Zwitserland en één uit
Kampen: Karl Barth, die in 1886 werd geboren, en Klaas Schilder,
die vier jaar jonger was. Beiden waren in de gewone omgang
zachtmoedige mensen, maar ze waren ook allebei onverzettelijk als
het, naar hun overtuiging, om de waarheid ging, de grote Waarheid
en vaak ook wel de kleine waarheid. Ze hadden allebei geestelijk
geleden onder de indrukken van de Eerste Wereldoorlog en allebei
kenden ze de existentialistische problematiek van Sören
Kierkegaard (1813-1855), de man van de christelijke paradoxen, die
het officiële burgerlijke Christendom naar absolute maatstaf mat en
die daarom met zijn bisschop Martensen moest breken.
Dr. W. Kolfhaus, de Duitse predikant die een Lebensbericht
over Abraham Kuyper pubUceerde, sprak in 1926 te Utrecht voor
de Gereformeerde Predikanten-Vereeniging over De toestand der
Kerk in Duitsland na de Revolutie, dus na het eind van het Duitse
keizerrijk. De Duitse keizer was in 1918 naar Nederland gevlucht
en hij woonde als ex-keizer te Doom, nabij Utrecht. Kolfhaus
schetste in zijn rede de betekenis van Karl Barth, die hij met
Kuyper vergeleek. Hij vertelde van de jonge theologen, die uit de
oorlog teruggekomen waren en toen naar de waarheid vroegen,
naar het Woord van de levende God, en niet naar de theologie van
de theoretische en bijbel-kritische hoogleraren. Die jongeren
kwamen onder de geweldige indruk van Barth, die als een getuige
van Gods Openbaring sprak zonder te letten op de gevoeligheden
in het moderne of conservatieve kamp. De studenten hadden een
grondige afkeer van het cultuuroptimisme, het rationalisme,
historisme en psychologisme in de heersende theologie. Het frisse
woord van Barth was een exponent van de herleving der theologie
in Duitsland.
Hepp had al het jaar daarvoor een referaat voor de
gereformeerde theologen over de theologie van Barth gehouden, en
al eerder had N. Stufkens in de N.C.S.V.-kring op zijn werk
171
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's