Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 147

zijn eigen plannen, en het probleem-Houtzagers moest daarin tot een

oplossing gebracht worden.

Na zijn scheiding-makende rectorale oratie over De hedendaagsche

Schriftcritiek in hare bedenkelijke strekking voor de Gemeente des le-

venden Gods, was Kuyper in februari 1882 weer ouderling van de am-

sterdamse kerkeraad geworden. Een jaar later besloot deze kerkeraad de

drie formulieren van enigheid ter ondertekening aan de predikanten en

de ouderlingen voor te leggen. Kuyper gaf ze daarna uit als 'accoord van

kerkelijke gemeenschap'.

Op 11 april 1883 werd als volgende actie een kerkelijke conferentie

bijeengeroepen door de predikanten W. Krayenbelt en P. Deetman en

de ouderlingen Kuyper en Rutgers. De 222 deelnemers, namens allerlei

hervormde kerken in het land, moesten vooraf de drie formulieren on-

dertekenen. Dit zou volgens een resolutie voortaan door de kerken van

de predikanten en de ouderlingen geëist moeten worden. Men zou het

kerkverband van 1816 verbreken, zoals de zesde resolutie van de tweede

serie (er waren drie series resoluties) duidelijk uitsprak:

'Ten zesde, dat gereformeerde belijders, die onder een Kerkeraad

verkeeren, wiens doen en toeleg tegen Koning Jezus ingaat, ge-

houden zijn, na ernstige vermaning, eendrachtelijk, de gemeen-

schap met zulk een Kerkeraad af te breken; als doleerende Kerk

op te treden; eigen Ouderlingen en Diakenen te benoemen; en; zoo

mogelijk onder leiding van een naburig Dienaar des Woords, te

bewerken, dat de zuivere prediking des Woords, de zuivere bedie-

ning der Sacramenten en de oefening der Christelijke tucht weer

onder hen plaats grijpe naar de ordinantien Gods.'

In mei besloot de amsterdamse kerkeraad overeenkomstig deze resolu-

ties van de nieuwe predikanten ondertekening te verlangen. Vervolgens

publiceerde Kuyper op 1 oktober 1883 zijn 'Tractaat van de Reformatie

der Kerken, aan de zonen der Reformatie hier te lande op Luther's vier-

de eeuwfeest aangeboden, en opgedragen aan Elout van Soeterwoude'.

Dit tractaat was een handboek dat stimuleerde tot gezamenlijke actie.

Het trachtte de gedachte er in te hameren, dat reformatie nodig was,

'juist door breuke met het kerkverband'.

De kerk van Amsterdam was sinds het optreden van Kuyper al in vele

opzichten veranderd. Er waren in 1884 nog maar drie moderne predi-

kanten overgebleven. De kerkeraad besloot toen aan elk van hen twee

ouderlingen toe te voegen, om hen bij hun kerkelijk werk te helpen en

hen te bewaken, want daar kwam het uitoefenen van de nodig geachte

controle op neer.

143

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen