Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 225

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 225

De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.

2 minuten leestijd

met 35 tegen 12 stemmen werd aangenomen, zag dat tussenvoorstel

er als volgt uit:

De synode, gelet op het feit, dat er in onze kerken opvattingen worden

voorgedragen, welke van de tot nog toe gangbare leeringen afwijken, en

dat eenerzijds de voorstanders dezer opvattingen gelooven en

verzekeren, dat zij geheel conform Schrift en belijdenis zijn, terwijl

anderzijds door menigeen in onze kerken de vraag is gesteld, of deze

voorgedragen opvattingen wel in overeenstemming zijn met Schrift en

belijdenis,

van oordeel, dat zulk een onzekerheid niet mag worden bestendigd;

besluit:

Ie. tenminste zeven deputaten ad hoc te benoemen;

2e. deze deputaten op te dragen:

a. de bedoelde opvattingen, welke betrekking hebben op de

onderwerpen (in alfabetische orde): Algemeene genade. Genadever-

bond, Onsterfelijkheid der ziel. Pluriformiteit der kerk, Vereeniging van

de beide naturen van Christus, Zelfonderzoek, naar haar zakelijke

beteekenis te onderzoeken en te toetsen aan Schrift en belijdenis, en

b. daarover op de volgende synode rapport uit te brengen en haar

daarin met advies te dienen.

De samenstelling van de commissie zag er niet eenzijdig uit. In de

commissie werden benoemd: de predikanten J.L. Schouten, die

synode-voorzitter was en die de commissie bijeen zou roepen en

voorzitten, G. Diemer en dr. J. Thijs en de hoogleraren Aalders,

Hepp, Greijdanus, Schilder en Vollenhoven.

H.H. Kuyper was niet tevreden. Hij bleef over 'leergeschillen'

schrijven en verweet Schilder 'advocatenslimmigheid'. Schilder zou

door 'opzettelijke misleiding' de angel uit de opdracht aan de

commissie hebben gehaald. Dat gaf nieuwe stof tot polemiek en

aanleiding tot een nieuwe zaak Schilder-H.H. Kuyper.

Ook inzake de besluiten over het Udmaatschap van de N.S.B, en

de C.D.U. stonden H.H. Kuyper en Hepp fel tegenover Schilder.

Maar de synode volgde Schilder, die stelde dat de kerkeraden de

leden van die partijen moesten aanspreken op dat lidmaatschap.

Toen de synode op de laatste dag van haar zittiag tot haar

uitspraak over de N.S.B, en de C.D.U. kwam, had Schilder zijn

brochure Geen duimbreed, welke tegen die pohtieke bewegingen was

gericht, al bijna gereed. Hij had deze titel ontleend aan de rede die

Abraham Kuyper bij de opening van de VU had gehouden.

219

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 225

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's