Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 109

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 109

De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.

2 minuten leestijd

Onder Gods zegen en op het voetspoor van Groen van Prinsterer en

Doctor Abraham Kuyper de kennis der eeuwige beginselen naar Gods

Woord, die de Antirevolutionaire Partij op staatkundig terrein belijdt,

door wetenschappelijken arbeid te verdiepen, de doorwerking en

toepassing dier beginselen op het gebied van het staatkundig en

maatschappelijk leven te bevorderen en den invloed dier beginselen

onder de Antirevolutionairen van Nederland in het bijzonder en op het

geheele Nederlandsche volk in het algemeen te doen toenemen.

Maar Dooyeweerd wees er wel op dat tot dusver slechts stukwerk

op het gebied van de calvinistische rechts- en maatschappij-beschou-

wing was geleverd. Hij zag een levenstaak voor zich en hij wilde

beginnen met het verkrijgen van een helder inzicht 'in de

grondslagen der zgn. neo-calvinistische levens- en wereldbeschou-

wing in haar toepassing op recht, economie en politiek.' De

benodigde methode moest geleid worden 'door de beginselen der

door Dr. Kuyper geniaal opgezette kennistheorie.' Dooyeweerd

wilde publiceren in een doorlopende reeks pubUkaties van de

Kuyper-stichting. Hij hoopte ook de aan de VU studerende juristen

te mogen instrueren. Hij hield dus meteen de Kuyper-leerstoel in

het oog, want sinds 1920 ambieerde hij een wetenschappelijke in

plaats van een ambtelijke loopbaan.

Colijn zag duidelijk in dat Dooyeweerd de man was aan wie

hij de politiek-wetenschappelijke erfenis van Kuyper kon toever-

trouwen. Dooyeweerd werd adjunct-directeur en begon met zijn

studie in het huis en de studeerkamer van Kuyper.

Behalve de oudere leiders, waaronder vooral: H.H. Kuyper,

Anema, Colijn, Idenburg, Lindeboom en Honig en de wat jongere

Grosheide, Ridderbos en Hoekstra, werden dus twee nieuwe leiders

in het zadel gezet: Hepp als erfgenaam van Bavinck en

Dooyeweerd als erfgenaam van Kuyper. Later zouden daarbij

komen: VoUenhoven en Waterink als opvolgers van Woltjer en

Geesink. Waterink, die te Kampen studeerde en aan de VU

promoveerde, voor de pedagogie en de ambtelijke vakken en

VoUenhoven voor de filosofie en psychologie. SchUder zou daar nog

weer later bijkomen als opvolger van Honig te Kampen.

105

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 109

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's