De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 133

7. Moet een vrouw zwijgen? Kon de slang

spreken?

Ds. H.C. van den Brink, predikant van de op 5 maart 1919 ge-

stichte Gereformeerde Kerk te Zandvoort, was in 1921 één van de

bekendste dominees. Hij was in 1887 VU-student geworden en

daarna reeds dertig jaar als een trouw-Kuyperiaanse voorganger

opgetreden. In zijn kleine gemeente had een ouderling een lezing

gehouden over 'De positie van de vrouw in de kerk'. Verschillende

vrouwen hadden daarop het voorstel gedaan om ook de vrouwen te

betrekken bij de verkiezing van nieuwe ouderhngen. De kerkeraad

en de gemeente waren daar in hun geheel voor, zonder enige

tegenstem. En zo mochten alle behjdende lidmaten, ook de

vrouwen, in Zandvoort schriftehjk hun voorkeur uitspreken als de

kerkeraad een tweetal mannenbroeders in een vacature voorstelde.

Toen dit besluit bekend werd, kwam de kerkelijke pers, geleid

door De Bazuin en De Heraut, in beweging. Had de kerk van

Zandvoort niet eerst toestemming aan de andere kerken moeten

vragen? Was het stemmen geen door de bijbel aan vrouwen

verboden regeerdaad? En was dat stemrecht niet in strijd met de

kerkorde?

Ds. Van den Brink verdedigde zijn gemeente in de brochure

De vrouwelijke voorkeurstem bij kerkelijke verkiezingen, nadat hij eerst

een serie preken had gepubhceerd onder de titel Manninne. In die

preken bleek Van den Brink nog geheel traditioneel te denken,

behalve inzake de achterstelling in het onderwijs aan meisjes. En in

zijn brochure maakte hij slechts een enkele gevaarlijke opmerking.

Hij verweet de redactie van De Heraut wat velen ook al aan de

vader van H.H. Kuyper hadden verweten: 'Aan wie het niet met de

redactie eens zijn, al worden ze ook door haar aangevallen, geeft zij

zoo goed als nooit het woord, alleen zegt ze soms, natuurlijk op

haar manier, wat de tegenpartij beweert.'

Prof. H.H. Kuyper had in 1906 het besluit van de senaat der

VU moeten verdedigen om een studente in te schrijven. Maar dat

betrof een uitzondering en geschiedde niet van harte. Immers, hij

zei op de hem typerende indirecte wijze: 'Dat de vrouw, generaal

genomen, noch door haar geestelijken aanleg, noch door haar

hchamelijke kracht, noch door haar bestemming en roeping voor de

129

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen