De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 346

van 23 Trouw-medewerkers plaats. In september volgde de slag om

Arnhem, maar dat was Een brug te ver.

V. Hepp, die vaak gescheiden van zijn vrouw in zijn huis te

Wolfheze studeerde, verloor door de oorlogshandelingen zijn

bibliotheek. Bij zijn overlijden in 1951 schreef Grosheide: 'Het

gerucht gaat, dat hij een eerste deel (van zijn dogmatiek),

handelend over de openbaring, gereed had, doch dat het hand-

schrift bij de gevechten om Arnhem te gronde is gegaan.' Hepp had

het verlies van zijn bibliotheek en handschrift vaak als argument

gebruikt, om, als men hem naar zijn eigen inzicht vroeg, te

verklaren waarom zijn aangekondigde dogmatiek niet verscheen.

H.H. Kuyper, die uit Den Haag naar Arnhem was geëvacueerd,

was 80 jaar toen hij ook die stad moest verlaten. Op de weg naar

Velp zakte hij in elkaar. Hij werd naar een fabriek te Eerbeek

gebracht en vandaar naar Apeldoorn, vervolgens naar het Akade-

misch Ziekenhuis te Groningen. In die stad werd hij in een rusthuis

opgenomen, waar hij op 29 januari 1945 stierf.

Toen H.H. Kuyper te Groningen stierf, hield Schilder zich daar

ook op. Hij gebruikte de bibliotheek in de pastorie van de in

Dachau omgekomen ds. J. Kapteyn. Groningen, waar op 25

september 1944, enkele dagen na 'Dolle Dinsdag', 51 ouderlingen

en een predikant waren geschorst, werd één van de haarden van de

vrijmaking. Alleen het gemeenschappelijke verzet tegen de bezetter

verenigde nog de kerkelijk elkaar bestrijdende partijen. De scheur,

in 1936 ontstaan in de kring van de VU-hoogleraren, ging in het

laatste oorlogsjaar met de hongerwinter, dwars door kerken,

vrienden-kringen, generaties, gezinnen en ook huwelijken. Na de

oorlog zou de scheur ook door allerlei pohtieke en

maatschappelijke organisaties gaan. De scheiding tussen de kerk als

instituut en als organisme, door Kuyper in 1870 geïntroduceerd,

werd door Schilder niet overgenomen. Maar overigens werd de

erfenis van Abraham Kuyper, vooral sociologisch en confessioneel

gezien, door Schilder en zijn medestanders grotendeels in stand

gehouden. Terwijl bij de VU die zozeer verdedigde erfenis, een

tiental jaren na 1945, inhoudelijk nog slechts weinigen ter harte

ging.

340

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen