De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 318

gepakt. Een groot aantal verzetsstrijders werd toen geëxecuteerd,

onder hen op 3 mei 1942 ook Jan Woltjer, een kleinzoon van prof.

J. Woltjer.

Ondanks deze geesteUjke terreur riep het moderamen de synode

op 26 mei 1942 bijeen voor de behandehng der meningsverschillen.

Van Schilder was op de synode een brief gekomen waarin hij

uiteenzette, waarom hij daaraan in de gegeven situatie niet kon

meewerken. Van 29 classes en 34 kerken waren er verzoeken

binnen-gekomen om de meningsverschillen niet te behandelen.

Op voorstel van dr. W.A. van Es en prof. J. Ridderbos werd

echter met 27 stemmen voor en 23 tegen besloten eerst de

meningsverschillen te behandelen en pas daarna de ingekomen

bezwaren. Na dit besluit veriiet prof. Greijdanus de vergadering.

Prof. Berkouwer deed nu een poging, gesteund door de synode,

om Schilder en Greijdanus tot andere gedachten te brengen. Ook

Vollenhoven werd uitgenodigd, maar deze wenste evenmin aan een

behandeling achter gesloten deuren mee te werken. Een deputatie,

naar Kampen gezonden om Schilder en Greijdanus tot medewerking

over te halen, kwam onverrichter zake terug.

Het was duidelijk dat J. Ridderbos met G.C. Berkouwer de als

verzoenend bedoelde compromis-uitspraken afkomstig van J.

Ridderbos, zonder voorafgaande behandeling m de kerken wilden

vaststellen om zo de jarenlange kerkelijke persstrijd te beslechten.

Greijdanus, Schilder en Vollenhoven wilden de prijs daarvoor, de

besluitvorming buiten de kerken om over bindende leeruitspraken,

niet betalen. Schilder en Vollenhoven wensten ook geen

belemmering van hun vrijheid om hun nieuwe inzichten, die van de

gangbare, Kuyperiaanse meningen afweken, voor te dragen en

bekend te maken. Hun oppositie betekende voor Berkouwer en

Ridderbos dat er een grote kans was dat de uitspraken geen vrede

zouden brengen.

De door commissie I voorbereide uitspraken, verdedigd door de

rapporteur J. Ridderbos, werden met enkele amendementen met

algemene stemmen aangenomen. Niemand werd veroordeeld, de

'dreigende deformatie' ging in rook op, maar wel werden een aantal

gangbare meningen kerkelijk bevestigd. Het vredehevende compro-

mis, volgens de wil van Berkouwer en de formules van Ridderbos,

zegevierde.

Toch waren de tegensteUingen niet echt overbrugd. Een

meerderheid van de kerken had deze uitspraken in oorlogstijd niet

312

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen