Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 341

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 341

De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.

2 minuten leestijd

van die discussie-vrijheid door zijn advies over deze zaken aan alle

kerken toe te zenden. Het ging ook daarin over de interpretatie

van artikel 31.

Dooyeweerd vond dat de kerken daarover eerst een uitspraak

hadden moeten doen, en nog moesten doen, vóórdat men een

nieuwe uitleg daarvan met de uiterste sanctie ging hanteren. Dat

werd de kern van het bezwaarschrift van Vollenhoven en

Dooyeweerd tegen de schorsing van Schilder.

De vergadering op 30 mei te Amersfoort bracht het verschil

tussen de bezwaarden duidelijk aan het licht. Greijdanus en

Kouwenhoven wilden niet langer meewerken, omdat zij meer

publieke actie walden dan het comité wenselijk vond. Schilder

schreef zelf een brochure van 97 bladzijden onder de naam van

K.C. van Spronsen, getiteld: De waarheid luistert nauw, met daarin

vele met de synode gewisselde brieven. Aan de kerkeraden zond hij

een protestbrief over de Toelichting op het Synode-besluit tot

schorsing van Prof. Dr. K. Schilder, die de synode had rondgezonden.

Toch probeerde Vollenhoven allen bij elkaar te houden, want

een breuk in het comité zou een overwinning van de synode

betekenen. Hij zocht een weg om met behoud van de 'waarheid' de

'eenheid' der kerken te bewaren, terwijl een deel die eenheid door

de binding en schorsing reeds verbroken zag. Hij leefde onder grote

druk en daarbij kwam nog de zorg over zijn oudste zoon. Hij had

zelf geholpen met het doen onderduiken van Joden en zijn zoon

Dik was in het verzet gegaan. Een jaar eerder, op 29 april 1943,

was Dik gearresteerd en in het huis van Vollenhoven was toen door

de S.D. naar wapens gezocht. In de kamer van Dik waren de

matrassen toen opengesneden en het behang was van de muren

gescheurd.

Aan Schilder schreef Vollenhoven op 7 juni 1944:

En dan hoor je opeens dat Dik naar Dachau is vervoerd, zoodat we, al is

't kamp daar heel wat beter dan voorheen, toch weer weken ieder contact

missen, en zorff de Synode voor de eene consternatie na de andere! Dal

laatste vooral raakt het 'levenswerk' van jou, en ook van Dooyeweerd en

mij. Want ik voor mij zie het zoo, dat wil dit straks kunnen voortgaan we

noodig hebben niet slechts een kring van reeds gevorderden, maar evenzeer

een breder milieu waarin we voor de toekomst werven kunnen. Juist

daarom werk ik voortdurend in deze lijn: geen plaatselijke scheuringen -

die komen practisch nooit weer goed - maar sterking van de antisynodale

bries tot een storm en straks tot een orkaan.

335

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 341

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's