Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 143

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 143

2 minuten leestijd

Intussen bleven de punten van wrijving tussen het kamerlid L. en de

journalist K. bestaan, maar in de kerkelijke zaken en in de verdediging

van de VU kwamen beide vrienden elkaar steeds nader.

Met de ambtsaanvaarding van Lohman, op 6 juni 1884, en de vor-

ming van de juridische faculteit kon de VU 'de couveuse' verlaten, om-

dat de mini-universiteit vanaf die dag drie faculteiten telde met tenmin-

ste drie hoogleraren elk.

Er stonden toen 42 studenten ingeschreven. De eerste had zijn kandi-

daatsexamen theologie reeds op 17 december 1883 afgelegd. Een eigen

gebouw. Keizersgracht 162, was aangekocht. Het werd voor het geven

van colleges en voor de huisvesting van studenten verbouwd.

De studenten hadden eerst een oratorische vereniging. Da Costa, op-

gericht en daarna een studentencorps. Soli Deo Gloria. De oudste zoon

van Kuyper was student geworden en deze werd ab-actis.

In 1884 werd de zinspreuk van dat corps gewijzigd in Nil Desperan-

dum Deo Duce, NDDD of 'onder Gods leiding hoeft men niet te wanho-

pen'.

Kandidaat J.H. Houtzagers had voldoende kennis opgedaan en alle

examens afgelegd, om predikant te kunnen worden. Omdat hij liever

predikant wilde worden dan doorstuderen, ontstond de vraag wat de

VU nog meer te bieden had dan alleen een studie van de gereformeerde

beginselen.

De Vereniging verklaarde op 2 juli 1884 dat ze geen stappen zou doen

om de afgestudeerde leerlingen te helpen. Hoedemaker kwam daar te-

genop in een stuk van 16 oktober aan de directeuren. Het doel der stich-

ting lag immers in de Hervormde Kerk. Hij wees het standpunt van Kuy-

per, Rutgers en Lohman af, die uitgingen van afzonderlijke plaatselijke

kerken, die elkaar in een kerkelijk verband door een gemeenschappelij-

ke belijdenis zouden moeten vinden.

Het waren geen zelfstandige kerken die zich verenigden, maar de ker-

ken vormden een onverbrekelijke organische eenheid onder leiding van

één hoofd, Christus, en geleid door één Geest, overeenkomstig één

waarheid. Hoedemaker wilde in die kerk kandidaat Houtzagers helpen.

De VU moest zich tot de synode, de kerken en de kerkleden wenden om

alle mogelijke druk uit te oefenen, want hij wilde wel kerkherstel maar

geen breuk.

'Duizenden in den lande staan tegen hunne overtuiging en tegen

hun geweten buiten de Universiteit, omdat zij meenen te voorzien,

dat zij eene wigge zal zijn, die de vezelen van ons kerkelijk leven

uiteenrukt, en niet weinigen zijn toegetreden, óf omdat zij hopen.

139

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 374 Pagina's

Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 143

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 374 Pagina's