De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 327
De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.
formeel wordt ingetrokken, zal de synode niet slikken. De synode
zal dan tot de meest pijnlijke maatregelen van schorsing en
afzetting overgaan.' En toen had de kerkeraad zich onderworpen.
De synode nam het standpunt in dat de predikanten en kerken wel
bezwaren mochten hebben, en die bij deze of de volgende synode
indienen, maar dat zij daaraan geen publieke uiting mochten geven,
omdat de synode de hoogste en beslissende instantie was. De
synode schreef ook aan alle kerken een rechtvaardiging van haar
zelf-continuering. En opnieuw bleek daaruit dat de synode oog had
voor haar gezag als meeste vergadering, maar dat ze een blinde
vlek vertoonde voor de functie van de kerken zelf ter voorbereiding
en verwerking van de synodale besluiten.
Na de onderwerping van de kerkeraad van Amersfoort, kwam
de synode in januari en aprü 1943 voor de elfde en twaalfde zitting
bijeen. Door de oorlogsomstandigheden en door autoritaire
aanmatiging volgens het nieuwe kerkrecht was de synode een semi-
permanent lichaam geworden. De theologische hoogleraren waren
daarbij als vaste adviseurs telkens aanwezig. Zij hadden veelal het
hoogste, als rapporteur het eerste en vaak ook ter afsluiting van
een debat het laatste woord, zonder echte verantwoordelijkheid te
dragen.
Het veilig stellen van de 'gangbare meningen', evenals de
gereformeerde beginselen van de VU, in feite het veilig stellen van
de theologische erfenis van Abraham Kuyper, ging ten koste van
het meer democratische kerkrecht, dat ook tot die erfenis
behoorde. En ook het recht van de kerkelijke pers om de handelin-
gen van de kerkelijke vergaderingen te toetsen aan de beginselen,
behoorde daartoe. De definitieve vaststelUng van de gangbare
meningen door de in 1943 optredende synode van Utrecht zou
echter, geheel tegen de bedoeling in, het einde inluiden van geheel
die nalatenschap. Na het hoogtepunt, de kerkelijke vaststelling van
die nalatenschap, volgde een breekpunt in de ontwikkehng. We zien
na 1944 het begin van het emde van de grote invloed die Abraham
Kuyper nog steeds op velen aan de VU uitoefende. In dat
perspectief van een hoogtepunt, dat breekpunt werd, beschrijf ik de
handelingen van de Synode van Utrecht en de hoofdstukken over
de VU na de oorlog.
De laatste vergaderingen van de Synode van Sneek vonden plaats
tijdens de strijd om de loyaliteitsverklaring van de studenten.
321
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's