Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 188

ongeveer 2000 stuks. Maar ze werden gelezen.

De een zei: 'Buurman, je moet de meditatie even lezen in de Heraut.

Dat is voor jou.'

Een patroon liet De Standaard aan zijn bediende lezen, en die herin-

nerde zich hoe hij daarvan genoot: 'Hoe verkneuterde ik mij bij 't lezen

van die guitige, geestige "starretjes". Vooral als het "starre conserva-

tisme" op z'n kop kreeg had ik schik.'

Een ongelovige huisdokter zei tegen een zieke huisvrouw:

'ik zie hier het portret van Dr Kuyper, en ik heb hem pas hooren spre-

ken in de Tweede Kamer, en ik was werkelijk gehypnotiseerd. En ik kan

me best begrijpen, dat jullie zoo met Dr Kuyper door dik en dun mee-

gaat, en maar onvoorwaardelijk alles aanneemt, wat hij zegt.'

Maar zij antwoordde hem: 'Maar nu heeft u het toch mis, dokter! We

nemen niet onvoorwaardelijk alles aan, wat Dr Kuyper zegt. Maar Dr

Kuyper weet altijd de dingen juist zoo te zeggen, als wij ze zouden willen

zeggen, maar niet kunnen.'

Een weduwe met een groot gezin las de werken van Kuyper, omdat

ze er raad en bezieling uit putte. Over haar drukke dagelijkse werk zei

ze: 'Dat is mien goddelijk beroep, dat hêt Kuper ons leerd!'Kuyper keer-

de zich tegen de massale volkskerk, de nationale vaderlandse kerk. Zijn

ideaal was een kerk voor het gelovige volk, bestaande uit kleine over-

zichtelijke gemeenten. Tenminste tweemaal beschreef hij dat ideaal. Nu

zouden we die beschrijving typisch burgerlijk noemen, maar toen was

dat een ideaal voor de 'nijvere handwerkstand', die nagenoeg weerloos

prijs werd gegeven 'aan de baatzuchtige neiging van het kapitaal en de

onverbiddelijke macht van den stoom'.

Kuyper was een leermeester van studenten die predikant zouden wor-

den in een kerk voor dat gelovige volk. De ideale moederkerk moest be-

staan uit gemeenten van 1300 tot 1400 zielen. Dat wil zeggen: een ge-

meente

'die men wekelijks op dezelfde plaats terugziet, allen door eenzelf-

den leeraar gedoopt, allen in eenzelfde lokaal onderwezen, op een-

zelfde school onderricht, ter aanneming bij eenzelfden kleinen

Kerkeraad verschenen!'

'Denk u elk lid', schreef Kuyper in zijn Confidentie, 'daar tel-

ken Zondage op zijn eigen zitplaats, waaraan hij went, waar hij

week in week uit dezelfde bekende gezichten om zich ziet! Hij meê

aan dat alles offerende, er iets voor gevoelend als zijn kerk net en

sierlijk gestofferd is, zoodat ze van buiten een goed oog geeft en

van binnen met andere kan wedijveren; in alle gebeurtenis van zijn

huislijk leven de liefde der Gemeente ervarend; de weezen der klei-

182

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen