De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 185

Prof. Haitjema heeft gelijk, maar dan zijn wij niet gereformeerd en

deugt het beginsel van de V.U. niet en moet b.v. Prof. Vollenhoven

ophouden met zijn calvinistische, theïstische, schriftuurlijke wijsbegeerte,

of het beginsel en de grondslag van de V.U. worden nog onverzwakt

gehandhaafd, maar dan moeten wij de dialectische theologie van Prof.

H. als niet-gereformeerd afwijzen.

Maar Schilder liet ook Grosheide aan het woord, die over

meerdere betekenissen van het woord gereformeerd schreef en

rector V.H. Rutgers, die de grondslag als uitgangspunt nam en de

invulling daarvan aan de deelnemende personen zelf overliet.

Toen Waterink op 26 mei 1934, zonder dat in de redactie te

melden, aan het organiseren van het tweede Calvinistencongres mee

ging doen, stelde Schilder hem voor het probleem dat de éne

redacteur niet het congres kon bestrijden en tegelijk een andere

redacteur het congres publiek kon steunen.

Omdat in het 'consortium', het beleidsorgaan van De Reformatie,

medewerkers aan het tweede Calvinistencongres zaten, en Tazelaar

voor Waterink koos, die zelf er ook aan meewerkte, overwoog

Schilder bij Kok in Kampen met een nieuw blad verder te gaan.

Maar de uitgever van De Reformatie zegde het contract met het

consortium op en droeg per 12 april 1935 de redactie aan Schilder

alleen op. Daarmee kreeg deze een positie die onafhankelijk was

van andere gereformeerde leiders. Behoudens de kerkelijke banden

was Schilder voortaan vrij om zijn kritiek op de eigen kring te

spuien.

Intussen kwam in 1934 van Schilder een dogmatisch boek uit,

waarin hij over tijd, eeuwigheid en de geschiedenis schreef, getiteld:

Wat is de Hemel? Zoals Dooyeweerd inzake kern, hart en wortel in

de tijd gedachten van Kuyper overnam en verwerkte, zo

theologiseerde Schilder verder over gedachten van Kuyper inzake

de vrederaad in de eeuwigheid van God.

Schilder ging in zijn theologie uit van de vrederaad, waarover hij

schreef:

een vóór den tijd tusschen Vader, Zoon en Geest van eeuwigheid

gestelde bondsrelatie, waarin zich elk der drie goddelijke Personen aan

den ander bond in eeuwige toeneiging; omdat elk van deze drie zou

doen wat noodig was ter behoudenis van de wereld, ter toebereiding

179

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen