De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 304

medewerkers worden gefusilleerd, die op 5 augustus ter dood waren

veroordeeld. Bij het overleg over dat ultimatum waren aanwezig

Bruins Slot, Gezina van der Molen, Van Ruller, Smallenbroek,

Speelman zelf en zijn verloofde mej. Bouwman, C. Streef, mej.

Bruinen, die verloofd was met één van de 23 gevangenen, A.

Wolting, de VU-studenten Jan Goldschmeding en Cor Dijksterhuis,

ds. H.R. de Jong, J. Boot en H.J. Morsink. Speelman weigerde te

capituleren voor de S.D. en de redactie volgde hem. Bruins Slot

schreef aan de familie der 23: 'Het christelijk getuigenis mag niet

zwijgen, ook al kost het bloed en tranen.' Trouw bleef de

geestelijke strijd volhouden.

Op 9 augustus werd de terechtstelling van de 23 ter dood

veroordeelde Trouw-medewerkers met hun namen in de krant

gemeld. Onder hen was ook de VU-student Lodewijk van Duuren.

Van de aanwezigen bij het Trouw-beraad zouden drie studenten

ook nog gefusilleerd worden: Wim Speelman, met de drukker P.S.

Bakker en vijf typografen, op 19 februari 1945 te Halfweg. En Jan

Goldschmeding en Cor Dijksterhuis op 11 oktober 1944 te

Wormerveer.

De meeste slachtoffers onder de VU-studenten vielen in het

laatste jaar van de oorlog. Toen bij de VU het overlijden van H.H.

Kuyper in de hongerwinter bekend werd. Het prof. Oranje de

Senaat op 16 februari 1945 bijeenroepen. Hij herdacht toen,

behalve H.H. Kuyper, ook curator ds. T. Ferwerda, die op 12

september 1944 samen met koster en verzetsman S. van der Baan

achter de Keizersgrachtkerk te Amsterdam werd vermoord, omdat

er wapens en radiotoestellen in een lokaal achter die kerk waren

gevonden. Hij herdacht ook de voorzitter van Directeuren, dr. H.

Colijn, die op 18 september 1944 aan een hartaanval in zijn

verbanningsoord was overleden. Vervolgens herdacht hij de

gefusilleerde studenten Van Duuren, Goldschmeding, Dijksterhuis

en de uit Engeland teruggekeerde student Sep Postma, die op 2

december 1944 werd gedood. Tenslotte herdacht hij twee in

Duitsland omgekomen studenten. Oranje tekende daarbij H.H.

Kuyper als een tragische oude man, die het in hem gestelde

vertrouwen had verloren. Hij zei dat omsluierd:

Ook al zou Ferwerda nog in volle mate over die gaven hebben

beschikt, die op hem de keuze tot curator hebben doen vallen; ook al

zou Colijn nog in het volle bezit van zijn zeldzame daadkracht zijn

298

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen