De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 319
De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.
gewenst. Ze waren niet uit de kerken opgekomen en ze bleken
achteraf, omdat er niemand veroordeeld werd, eigenlijk overbodig.
Twee wegen kon de synode nu inslaan: de synode sluiten en aan
het bereikte compromis een kans geven in de kerken, öf het
bereikte compromis als definitief besluit van de synode autoritair
aan de kerken opleggen.
De synode moest zich nog over de vele bij haar ingebrachte
bezwaren tegen de behandeling uitspreken. Nu ze de zaak
behandeld had, kon ze alleen maar die bezwaren afwijzen.
De classis Amersfoort had met klem geprotesteerd tegen de
behandeling in oorlogstijd. De synode vond dat protest onbehoor-
lijk. Omdat vele kerken tegen behandeling der meningsverschillen
een voorstel van de classis Almelo hadden overgenomen, sprak de
synode op voorstel van D. Nauta en G.M. den Hartogh ook haar
ernstige afkeuring uit over deze methode. 'Deze methode valt
immers te vergelijken met het indienen van een motie van wantrou-
wen in den arbeid der synode; een methode te bedenkelijker,
omdat de bedoelde kerken wel geacht moeten worden daarbij
veelal zonder genoegzame kennis van zaken geoordeeld te hebben.'
Dat laatste onderstreepte de synode door alle stukken over de
meningsverschillen in een geheim archief te deponeren. Zij zou de
besluiten met een Toelichting aan de kerken motiveren.
Uit de wijze waarop de synode de ingebrachte bezwaren afwees,
bleek dat ze de autoritaire weg insloeg. Het was veelzeggend dat de
synode zelf uitsprak, dat de kerken 'zonder genoegzame kennis van
zaken' waren gebleven.
De synode sloot daarop opnieuw provisorisch, met een zucht
van opluchting. De praeses F.C. Meyster zei: 'Bizonder danken wij
echter prof. Ridderbos! God deelt gaven uit naar Zijn vrijmacht en
maakt ze dienstbaar aan Zijn Kerk. Wetenschap en wijsheid gaan
niet altijd samen. Maar bij u, prof. Ridderbos, zijn ze gelukkig
vereenigd. Uw werk wordt door ons, menschen, zeer gewaardeerd.'
De assessor W.L. Milo zei tot slot tot de praeses: 'De Heilige
Geest wès thans onze eigenhjke praeses. Hij regeerde en leidde ons
en Hij gebruikte daarbij ons, menschen, als Zijn instrumenten. U,
waarde broeder praeses, heeft Hij verwaardigd, om voorzitter onder
Hem te zijn.'
De provisorische sluiting vond op 11 juni 1942 plaats. Op 29
juni volgde een conferentie van de oppositie te Amersfoort. Daar
gaven de synode-leden ds. S.J. Popma en A. Scholtens en ds. C.
313
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's