De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 302
De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.
Duitsland zwaar te verduren. Ze verleenden door hun werk hulp
aan de vijand, maar dat bracht hun geen voordeel. Ze kregen te
maken met voedseltekorten, overmatig werk, gebrek aan kleding en
schoeisel, veel koude, ziekte, gevaar en verwaarlozing.
Tevens bracht Oranje clandestien een bezoek aan Colijn in zijn
verbanningsoord Hmenau in Thüringen.
Een andere reis liep minder goed af.
Prof. V.H. Rutgers had het neerschieten van Seyffardt in Trouw
nog 'moord' genoemd. Maar door Gezina van der Molen en Bruins
Slot kwam hij tot het inzicht dat we met een totalitaire oorlog te
maken hadden. Om onderduiken mogelijk te maken waren voor een
paar honderdduizend onderduikers bonkaarten en valse persoonsbe-
wijzen nodig. Dat vereiste overvallen op gemeentehuizen en
distributiekantoren, waarbij gewapend verzet noodzakelijk werd en
soms ook het liquideren van verraders. Een voorman van de L.K.P.,
Johannes Post, was het die via de Trouw-redactie ook Rutgers tot
instemming met het actieve verzet heeft gebracht.
Begin 1944 kwam de Trouw-redactie en de 'illegale'
Antirevolutionaire top tot de conclusie dat contact met de regering
in Londen nodig was. Toen Rutgers bereid was om te gaan, zei
Johannes Post tegen hem: 'Professor, dat een man als u dat doet,
daar zijn we zo trots op.' Rutgers antwoordde toen: 'Dat geeft de
duivel je in; met zulke verhalen hebben ze Kuyper verpest.' Hij was
al tweemaal gevangen geweest en 66 jaar oud toen hij op woensdag
26 april 1944 in een open boot met vier anderen naar Engeland
vertrok. De volgende ochtend sloeg de motor af en na drie dagen
kwamen ze als gevangenen in Veere aan wal.
Stuurman van het bootje was de Leidse hoogleraar dr. L.G.M.
Baas Becking (1895-1963), die techniek te Delft en biologie te
Utrecht had gestudeerd, hoogleraar in Californië was geweest, en
die als pas benoemd directeur van de beroemde plantentuin te
Buitenzorg op Java op 24 april 1940 zijn afscheidscollege te Leiden
had gehouden. Zijn oudste zoon was in de strijd met Japan
omgekomen, zijn vrouw en twee andere kinderen zaten in een
Japans kamp op Java gevangen. Het was zijn tweede poging om
naar Engeland te komen. Hij werd evenals Rutgers tot twee jaar
gevangenschap veroordeeld.
Voor Rutgers naar een gevangenis in Duitsland werd gezonden,
moest in Utrecht nog een tandarts hem helpen. Rutgers mocht geen
296
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's