Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 127

die examens zelven, nog steeds beroofd van alle licht der openbaarheid,

een werk der duisternis bleven en der geheimzinnigheden spel.'

Dat was wel in gezwollen taal, maar niet te veel gezegd. De synode

probeerde inderdaad de gereformeerde reformatie van Kuyper met alle

denkbare middelen tegen te gaan.

Het 'zonderlinge verschijnsel' deed zich volgens hem voor dat, waar

de vooruitzichten ruim waren, de studenten nog ontbraken en dat aan

de VU de 'theologen, die letterlijk voor een impasse staan, zie, reeds

verdringen ze zich in menigte'. Deze 'menigte' bestond na drie jaar uit

28 studenten, die voor de theologie waren ingeschreven.

Toch zag de spreker de toekomst niet donker in. De spanning tussen

willen en kunnen gaf immers 'aan de worsteling in het leven zijn heilige

bekoring'. Hij waagde zich in de 'struggle for life' en wilde zelf de 'toe-

komst oproepen om, kon het zijn, ons het geheimenis te ontsluieren, dat

ze in de plooien van haar gewaad voor ons verbergt'. Hij wees op een

coalitie met 'de Roomschen, die bijna twee vijfden der natie uitmaken',

en op 'het lekke Synodaal fregat'. Die synode zou wel geen duimbreed

wijken en binnen de bestaande organisatie van de Hervormde Kerk zag

Kuyper geen toekomst voor de VU-studenten.

Waar was hun toekomst dan wel?

Niet door berekening, maar door geloof was er toekomst, zei Kuyper.

'De berekenaar',..., 'veracht ik diep, M.H. (mijne hoorders), en

indien er mij dan ook ooit een smaad is aangedaan, dien ik als die-

pe krenking en miskenning van een heilig streven heb gevoeld, het

was toen men mij in gesprek en dagblad aan ons goede volk voor-

stelde, als "den man met achterdeurtjes", als den "sluwen bere-

kenaar" die er "wel wat op weten zou", als een "listigert, die zijn

bestrijders te slim af zou zijn", alzoo staat mijn zaak niet.'

Wat de VU volgens Kuyper deed, was de theologische studenten begin-

selen inprenten, hen op strijd en zelfverloochening voorbereiden, hen

stalen om onverzettelijk en onwrikbaar pal te staan.

Maar met welk doel en met welke toekomst?

'Dus een nieuwe scheiding? vraagt ge; stellig neen', zei hij.

Geen nieuwe afscheiding, zei Kuyper, want die was niet 'organisch'.

Hij wilde het organisme van de kerken, de moederkerk, behouden en te-

gelijk de synodale organisatie der vaderlandse kerk afwerpen. De ker-

ken zouden 'zelven, naar goddelijke roeping en heiligen plicht, dat net

van heur hoofd moeten aflichten.'

123

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen