Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 66

Kuyper zocht bij Kohlbrugge steun om de generaal van zijn volgelingen

in Nederland te worden. Maar deze

'gab ihm ganz leise zu verstehen, dass er aus der Welt redete.'

Toch bleef de verstandhouding goed.

Op 12 november van dat jaar preekte Kohlbrugge op Kuypers aan-

houdende verzoek in de Zuiderkerk te Amsterdam. Hij bleef als gast bij

de familie Kuyper. Hij was erg blij eindelijk eens in zijn geboortestad

te kunnen preken. Kohlbrugge vertelde over zijn bezoek aan de familie

Kuyper:

'Bij ds Kuyper heb ik mij in zekere zin thuis gevonden. Die men-

sen geven zich zoals ze zijn. De vrouw was mij zeer gedevoueerd;

man en vrouw hebben elkaar innig lief; twee mooie jongetjes van

acht en zeven jaar waren gedurig en vertrouwelijk om mij, en een

lief meisje met twee mooie ogen kroop mij onder de voeten door.

Dan was daar nog een mooie vrij jaloerse hond en twee mooie kat-

ten, die mij telkens op de knie zaten. Kuyper is schrikkelijk leven-

dig, rusteloos. In dat huis is het klap in klap uit van allerlei bezoe-

ken. Dinsdag hield ik morgenhuisgodsdienst; voorlezing uit een

foliantbijbel. Het gezin binnen. Mevrouw speelde, allen zongen

een paar psalmverzen, toen lezing en gebed.'

Intussen was Groen gedurende de afwezigheid van Kuyper (die Groen

zijn bezoek aan Kohlbrugge niet meedeelde), in conflict gekomen met

de anti-revolutionaire kamerleden. Zij hadden tegenover Thorbecke de

schoolkwestie niet op scherp gesteld. Hij brak met deze conservatieve

groep en besloot alleen Kuyper, de onderwijzer M.D. van Otterloo en

het oud-kamerlid mr. L.W.C. Keuchenius, journaUst te Batavia, als

kandidaten aan te bevelen.

Toen hij van zijn reis terugkwam was Kuyper over deze zaak 'ten ein-

de raad'. Als tacticus voelde hij zich in een onmogelijke positie, want

hij had al kandidaten aanbevolen. In zijn afwezigheid had Groen zijn

tactiek doorkruist.

Hij schreef Groen: 'Er moet toch met de werkelijkheid gerekend! —

wees overtuigd, dat het hard is, thans de werkelijkheid te kennen en u

lief te hebben.'

Nu hij zelf kandidaat was geworden, kwam de vraag naar zijn verdere

loopbaan dreigend op hem af.

'De vraag, waar ik met het gunstigst uitzicht de mij heilige belan-

gen van ons Christenvolk dienen kan, in den strijd der gemeente

of in de worsteling onzer volkselementen, kan in mijn hart geen

62

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen