De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 135

Dit standpunt van Bavinck werd gedeeld door de zoon en de

schoonzoon van L. Lindeboom, ds. C. Lindeboom en prof. T.

Hoekstra, en door dr. B. Wielenga, maar niet door de hoogleraren

Honig, Fabius, Greydanus en Ridderbos. De Afgescheidenen waren

daarin vooruitstrevender dan de volgelingen van Kuyper. Daardoor

raakte de daad van Zandvoort een zenuw.

Een slepende procedure kwam op gang met de beschuldiging

van independentisme, omdat aan het besluit geen overleg in de

classis was voorafgegaan.

Uiteraard kon Van den Brink zich beroepen op het Doleantie-

kerkrecht, want toen waren de kerken ook zelfstandig opgetreden.

Maar de tijden waren veranderd. Om de eenheid en de

Kuyperiaanse koers te bewaren, was nu een meer centralistische

leiding nodig. Prof. H.H. Kuyper achtte zich geroepen om die

leiding te geven, bijgestaan door zijn leerlingen en door de meeste

theologen van de VU en van Kampen, die in de belangrijkste

bladen redactionele posities bekleedden. Het begon met de strijd

tegen de kerkelijke emancipatie van de vrouw. Sindsdien werd de

centrale leiding van de synode steeds krachtiger doorgevoerd en

werd de democratische richting steeds meer onderdrukt.

Daarbij was De Reformatie het zorgenkind. Maar Hepp, die

zichzelf tot de progressieve theologen rekende, keerde zich tegen

de grootste vernieuwers binnen de redactie. Na Buytendijk verliet

ook dr. B. Wielenga de redactie van De Reformatie. Vanaf oktober

1924 bestond de redactie uit Prof. dr. V. Hepp, ds. K. Schilder, drs.

C. Tazelaar en dr. J. Waterink. De laatste begon zijn werk als

redactielid met de hem typerende zin: 'Wij zullen aan wijsbegeerte

wat gaan doen.'

Het consortium, het beleidsorgaan achter de redactie, zorgde

voor de informele contacten met de belangrijkste leiders.

Het biimenbrandje in Zandvoort was nauweUjks afgedekt toen in

Amsterdam-Zuid een steekvlam uitschoot. Broeder H. Marinus

klaagde zijn predikant, dr. J.G. Geelkerken, aan wegens afwijking

van de leer in een preek over de zondeval in het paradijs, op

zondag 23 maart 1924 gehouden. Sussen hielp niet, want Marinus

hield tegenover de voltallige kerkeraad zijn aanklacht vol. Tenslotte

werd na een langdurige procedure begin 1926 te Assen een

vervroegde synode gehouden om over de zaak-Geelkerken te

besUssen.

131

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen