De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 105
De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.
alleen jong-gereformeerden, 'waarvan er geen tien het met elkaar
eens zijn.' Meteen volgend op deze diagnose van Grosheide
verscheen een serie hoofdartikelen van dr. Van der Vaart Smit over
Vorm en Geest, die vervolgens door Hepp werden bestreden in een
serie hoofdartikelen over Geen Accentverlegging, maar Harmonie.
Hepp noemde 'vorm en geest' een fout begrippenpaar en bepleitte
harmonie tussen 'het objectieve' en 'het subjectieve', tussen
dogmatiek en mystiek.
Van der Vaart Smit voelde zich door de toon en taal van
Hepp diep beledigd en zegde uit protest zijn medewerking op. De
redactie gaf aan Hepp een door hemzelf mee ondertekende,
gevoehge terechtwijzing. Was De Reformatie een doodgeboren
kindeke vanwege 'de hybridische afstamming van het nieuwe blad?
... Een blad waarin de voorgangers tegen elkander ingaan op de
wijze als onlangs geschied is, loopt inderdaad gevaar jammerlijk
schipbreuk te lijden' door deze 'redactionele afdwaling.'
Hepp kon deze pubheke reprimande, geëist door Buytendijk
en Wielenga, met de hem eigen ironie verwerken, want diezelfde
maand werd zijn benoeming bekend tot hoogleraar aan de VU in
de vacature-Bavinck.
Zodra Bavinck na een lang ziekbed was overleden, kwam
Hepp met een biografie van hem in afleveringen uit. Als
eindredacteur van De Reformatie en biograaf van Bavinck en als
auteur van het boek over De Antichrist en van de brochure over De
waarde van het Dogma, kwam Hepp als vertegenwoordiger van de
gereformeerde theologie in al zijn schakeringen naar voren, en
tevens als de theoloog die harmonie bepleitte tussen een objectieve
dogmatiek en een subjectieve mystiek.
Ds. J. Waterink, die door Hepp om zijn publieke draai inzake
de preek van Geelkerken te kijk was gezet, begroette met grote
instemming 'Dr. V. Hepp Hoog Eerwaard Hoog Geleerd.' In de
kroniek van het G.T.T. schreef hij: 'Het lijdt geen twijfel, of van de
predikanten was hij degene, die voor het dogmatisch onderwijs het
meest in het bezit was van de voor dat onderwijs zoo hoog noodige
filosofische geschooldheid.'
Maar ds. J.J. Buskes oordeelde dat Hepp niets met Bavinck
gemeen had. Buskes, die met andere VU-studenten, zoals Doede
Nauta, de baar van Kuyper en daarna die van Bavinck naar het
101
/
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's