De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 305

geweest, toen hij overleed; ook al zou Kuyper nog het volle vertrouwen

in en buiten de kerken hebben bezeten toen hij stierf - ook dan zouden

wij hen alle drie hebben kunnen missen, want Gods almacht is niet

gebonden aan menschen, al zijn zij nog zoo groot.

Een maand later, op 27 maart 1945, riep Oranje de Senaat opnieuw

bijeen. Ditmaal om prof. mr. Victor Henri Rutgers te herdenken.

Anders dan op 16 februari, werd nu alleen Rutgers herdacht. In

een ontroerende rede zei Oranje van hem:

Rutgers was oprecht. Nooit liet hij zich vinden voor een kliekjesgeest.

Geroddel verfoeide hij.

Rutgers was een trouw man. Zijn vriendschap voor Ds. Ferwerda, den

oudere, voor Ds. Sietsma, den jongere, beiden ons ontnomen, was van

de hoogste allure. En toen hem op een vergadering voor de voeten

geworpen werd, dat zijn advies over een bepaalde zaak risico's

medebracht, antwoordde hij: er zijn ergere dingen dan angst voor den

dood; ik zou mij schamen, mijn plicht niet te doen tegenover mijn

vaderland; het is niet erg voor het vuurpeloton te moeten verschijnen,

als men maar trouw is gebleven.

Zo werden in de laatste twee senaatsvergaderingen van de VU voor

de bevrijding de oudste zoon van A. Kuyper en de oudste zoon van

F.L. Rutgers herdacht door de rector van de VU, die in dat laatste

oorlogsjaar tevens de voorzitter, de ziel en de voortstuwende kracht

van het professorenverzet in Nederland was.

299

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen