De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 330

De deputaten van de synode voor de samenspreking met de

bezwaarden waren Berkouwer als voorzitter, J. Ridderbos als

rapporteur, en verder Den Hartogh, Grosheide en Polman. In een

van die samensprekingen stelde Den Hartogh aan Los, Rietberg,

Schippers, Van 't Veer en De Vries voor om hun standpunt op

schrift te stellen. De synode zou dan na kunnen gaan of hun

standpunt aanvaardbaar zou kunnen zijn. Berkouwer nam dat

voorstel over en daarna, met enige aarzeling, stemde ook Ridderbos

ermee in. Vervolgens deed Berkouwer aan andere bezwaarden in

een andere samenspreking een zelfde voorstel.

Gevolg van deze samensprekingen was, dat de verschillende

bezwaarden opnieuw met elkaar contact gingen zoeken. Na breder

overleg van de bezwaarden, waarbij ook Veenhof en Holwerda

werden betrokken, werd aan Veenhof en Schippers gevraagd om

een concept te maken. Greijdanus verzorgde de eindredactie van de

Verklaring van Gevoelen. Uitgangspunt werd een tekst over Gods

beloften, die genomen was uit het boek De Strijd om het Roomsch-

Katholieke Dogma van Berkouwer.

Er waren op de synode 'vele brieven van predikanten,

candidaten, ouderlingen en enkele gemeenteleden', onder anderen

van 63 ouderlingen uit de kerk van Groningen, zes kerken en een

classis, die allen vroegen om ruimte te laten voor 'de beide

verbondsbeschouwingen' of 'tweeërlei opvatting van het

genadeverbond.'

Als het de Synode van Sneek te doen was geweest om de vrede

te herstellen met haar leeruitspraken, dan had nu de Synode van

Utrecht de gelegenheid om die bedoeling waar te maken.

Het 'point of no return' was nog niet bereikt. De synode had de

leeruitspraken en de Toelichting overgenomen en ook het Prae-

advies aan alle kerken toegezonden. Maar de kerken zelf hadden er

buiten de synode om niet vrij over kunnen schrijven en discussiëren.

De ingebrachte bezwaren vormden in feite de eerste reactie uit de

kerken zelf. Maar de synode kwam niet op die gedachte, omdat zij

zichzelf te veel met de kerken vereenzelvigde.

Een synode, die de vrede in de kerken wenste, moest de door

haarzelf uitgelokte Verklaring van Gevoelen serieus nemen. Zonder

uit te spreken dat twee verbondsbeschouwingen toelaatbaar waren,

kon ze toch tenminste de gevraagde Verklaring van Gevoelen

324

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen