Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 350

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 350

De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.

2 minuten leestijd

Alleen maar, we weten zelf niet steeds meer, hoe rijk wij wel zijn.

Wij hebben ons studium generale. Maar wat maken wij ervan? Wij

hebben onze "centrale gedachte", maar hoe sterk leeft die bij ons?'

Studenten, die alleen maar hun examen-lesjes leerden, striemde

Oranje evenals hooghartige hoogleraren: 'Wat baten ook alle

plannen, als de studenten tegenover zich vinden docenten, die voor

hen ongenaakbaar zijn en die reeds van te voren elk streven naar

vernieuwing bestempelen als onbekookte wildheid.'

Op de herdenldngsplechtigheden volgde het herstel en de

vernieuwing van de VU. Het herstel van de organisatie, die intact

was gebleven, ging snel. De vernieuwing van de geest ging veel

langzamer. Het herstel van de VU was mogelijk door de toename

van het aantal contribuanten in de oorlog. Het aantal leden was

verdubbeld, er was veel goodwill gekweekt ook buiten de eigen

kring en het aantal studenten nam ook toe. Een deel der uit Leiden

overgekomen studenten, zoals bijvoorbeeld C A . van Peursen,

maakte de studie aan de VU af.

De directeuren, waarvan mr. H. Bos Kzn tijdens de

gevangenschap van Colijn en Schouten de leiding op zich had

genomen, gingen spoedig over tot nieuwe benoemingen. Van de

curatoren waren alleen nog mr. J. Verdam en dr. W.A. van Es in

functie. Naast hen werden mr. dr. J. Donner, dr. J. Hoek en dr. E.

Oosterhuis benoemd. Donner was lid van de Hoge Raad, het

hoogste rechterlijke college. De positie van de Hoge Raad werd na

de oorlog zeer omstreden. De leden waren voor hun leven

benoemd, maar in de oorlog hadden ze zonder veel protest veel te

veel geaccepteerd. Donner kon na de oorlog aanblijven en werd

zelfs na enige tijd voorzitter van de Hoge Raad. Hij zou als

voorzitter van het College van Curatoren de belangrijkste regent

van de naoorlogse VU worden. Dr. Hoek was hd van het

moderamen van de Synode van Utrecht, die van 8 tot 14 augustus

1945 haar laatste zitting hield. De praeses van die synode, prof. dr.

G.C. Berkouwer, werd na enige aarzeling tot gewoon hoogleraar

benoemd. En in de vacature-Van Gelderen, die met emeritaat was

gegaan, werd dr. W.H. Gispen benoemd zowel in de Faculteit der

Godgeleerdheid alsook in de Faculteit der Letteren.

In de Faculteit der Wiskunde en Natuurwetenschappen werden

de uit krijgsgevangenschap teruggekeerde lectoren J. Haantjes en

G.H.A. Grosheide hoogleraar.

344

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 350

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's