De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 350
De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.
Alleen maar, we weten zelf niet steeds meer, hoe rijk wij wel zijn.
Wij hebben ons studium generale. Maar wat maken wij ervan? Wij
hebben onze "centrale gedachte", maar hoe sterk leeft die bij ons?'
Studenten, die alleen maar hun examen-lesjes leerden, striemde
Oranje evenals hooghartige hoogleraren: 'Wat baten ook alle
plannen, als de studenten tegenover zich vinden docenten, die voor
hen ongenaakbaar zijn en die reeds van te voren elk streven naar
vernieuwing bestempelen als onbekookte wildheid.'
Op de herdenldngsplechtigheden volgde het herstel en de
vernieuwing van de VU. Het herstel van de organisatie, die intact
was gebleven, ging snel. De vernieuwing van de geest ging veel
langzamer. Het herstel van de VU was mogelijk door de toename
van het aantal contribuanten in de oorlog. Het aantal leden was
verdubbeld, er was veel goodwill gekweekt ook buiten de eigen
kring en het aantal studenten nam ook toe. Een deel der uit Leiden
overgekomen studenten, zoals bijvoorbeeld C A . van Peursen,
maakte de studie aan de VU af.
De directeuren, waarvan mr. H. Bos Kzn tijdens de
gevangenschap van Colijn en Schouten de leiding op zich had
genomen, gingen spoedig over tot nieuwe benoemingen. Van de
curatoren waren alleen nog mr. J. Verdam en dr. W.A. van Es in
functie. Naast hen werden mr. dr. J. Donner, dr. J. Hoek en dr. E.
Oosterhuis benoemd. Donner was lid van de Hoge Raad, het
hoogste rechterlijke college. De positie van de Hoge Raad werd na
de oorlog zeer omstreden. De leden waren voor hun leven
benoemd, maar in de oorlog hadden ze zonder veel protest veel te
veel geaccepteerd. Donner kon na de oorlog aanblijven en werd
zelfs na enige tijd voorzitter van de Hoge Raad. Hij zou als
voorzitter van het College van Curatoren de belangrijkste regent
van de naoorlogse VU worden. Dr. Hoek was hd van het
moderamen van de Synode van Utrecht, die van 8 tot 14 augustus
1945 haar laatste zitting hield. De praeses van die synode, prof. dr.
G.C. Berkouwer, werd na enige aarzeling tot gewoon hoogleraar
benoemd. En in de vacature-Van Gelderen, die met emeritaat was
gegaan, werd dr. W.H. Gispen benoemd zowel in de Faculteit der
Godgeleerdheid alsook in de Faculteit der Letteren.
In de Faculteit der Wiskunde en Natuurwetenschappen werden
de uit krijgsgevangenschap teruggekeerde lectoren J. Haantjes en
G.H.A. Grosheide hoogleraar.
344
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's