Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 145

dat het zulk eene vaart niet zal loopen, óf omdat zij alle vertrou-

wen hebben in de capaciteit en het doorzicht van onze woordvoer-

ders; alsmede, omdat zij zeer goed gevoelden, dat er coüte que

coüte verandering moest komen.'

Hoedemaker ging verder en hield te Utrecht een rede om zijn studenten

aan een kansel te helpen. Twintig kerkeraden toonden zich bereid een

leerling van de VU te beroepen.

Maar Kuyper had met Rutgers eigen plannen, die uitgingen van de

plaatselijke kerken. Hoedemaker ging veeleer van de Hervormde Kerk

als één geheel uit.

Toen Houtzagers aan de redactie van De Heraut vroeg om een bericht

te plaatsen, dat hij zich voor de kerken beschikbaar stelde, reageerde

Kuyper afwijzend. Daarop zond de theologisch kandidaat hem een pro-

testbrief:

'De tijd, om over deze zaak te correspondeeren ontbreekt U, maar

mij dunkt dat het juist iets is van zeer groot gewicht, veel gewichti-

ger dan voorheen mijn komen aan de Universiteit, en toen toch

was het U nimmer te veel, elke moeilijkheid, hoe gering ook, da-

delijk uit den weg te ruimen.

Mijne zaak is immers de zaak van de Universiteit en van de Ver-

eeniging, vergis ik mij hierin evenwel, en meent men zich niet te

moeten bemoeien en niet verantwoordelijk te zijn voor de toe-

komst van den eersten Candidaat, welnu, dan ook mag mij door

niemand het recht worden ontzegd om zelve handelend op te tre-

den en zal ik zoo vrij zijn, wanneer eene Redactie weigert op te

nemen een bericht, dat ik geloof dat gepubliceerd moet worden,

dat bericht als gewone advertentie te doen plaatsen.'

Als zijn zaak echter die van de universiteit was, wilde Houtzagers best

nog langer wachten. Maar nu zelfs de faculteit het stilzwijgen tegenover

hem bewaarde, wilde hij weten hoe men tegenover hem stond.

Het antwoord van Kuyper liet nu niet langer op zich wachten. Hout-

zagers moest inbinden, en daarom schreef deze beleefd terug:

'Ben ik de perken te buiten getreden, heb ik tegenover U nietge-

handeld zooals het mij betaamt; ik vraag daar alsdan beleefd voor

excuus.'

Zijn moeder had hem gedrongen om te schrijven, luidde zijn veront-

schuldiging, en zij had recht om te weten hoe de zaak er voor stond.

141

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen