Van weledelgeboren tot aktivistens. Dertig jaar V.S.G.V.U. Merlijn 1957-1987. - pagina 81

"Ik ben heel laat aktief geworden binnen de V.S.G.V.U. Ik had niet

zo'n vreselijk grote interesse voor de vereniging, ik vond het te braaf,

er waren ook zoveel andere dingen te beleven. Ik was bijvoorbeeld lid

van het corps en daar heb ik me de eerste jaren erg ingestort; waar-

schijnlijk heb ik daardoor pas later ontdekt dat er ook nog een vakdis-

puut was. In mijn derde jaar ben ik begonnen met V.S.G.V.U.-werk; ik

werd voorzitter van de exkursiekommissie, heb de eerste exkursie mede

georganiseerd, die naar Engeland. Die exkursie heeft erg samenbindend

gewerkt en heeft mijn belangstelling voor de V.S.G.V.U. eigenlijk zo'n

beetje gewekt. Het jaar daarop ben ik gouverneur van de vereniging ge-

worden. Geen voorzitter, pas op hoor!, gouverneur heette dat, want alles

was daar anders dan anders. De penningmeester werd bijvoorbeeld the-

saurier genoemd, de sekretaris heette meneer de griffier. Het was trou-

wens niet zo'n verdienste om gouverneur te worden want we hadden klei-

ne jaren - in mijn jaar twaalf studenten en dat was dan veel - dus als

je dan eens een vergadering bezocht was je voor je het wist gouverneur."

De aktiviteiten van de vereniging waren toen nog beperkt,

"De V.S.G.V.U. vergaderde ongeveer eens per twee maanden. Er waren dan

zo'n twintig è vijfentwintig mensen aanwezig. Het hoofdbestanddeel van

zo'n vergadering was een lezing; het huishoudelijk gedeelte stelde niets

voor. Men gaf daarin plechtig het woord aan de sekretaris, die de inge-

komen stukken, de korrespondentie, voorlas - voornamelijk van die ge-

drukte kaartjes met daarop bijvoorbeeld de boodschap dat de vakvere-

niging van ekonomen als volgt was samengesteld; de heer X, mejuffrouw

Y - en dat werd dan behandeld als een gewichtig stuk. Dat soort kaart-

jes stuurden we zelf ook rond. Daar was je een tijd mee bezig, met re-

presentatie.

Na de ingekomen stukken volgden de notulen van de vorige vergade-

ring, meestal een verslag van de lezing. Voorstellen om een studie-

kommissie te gaan belegeren of om er bij een hoogleraar op aan te

dringen dat de studieopzet van zijn vak werd veranderd ..., zulke dingen

waren helemaal niet aan de orde. Dat is het gekke, dat zo'n vakdispuut

nauwelijks over de studie zelf sprak. Alleen maar in de zin van 'er komt

een hoogleraar uit Utrecht met een lezing over de Frans-Duitse oorlog'.

We waren toch voornamelijk met representatie bezig. Dat hield dan in

dat je je gezicht liet zien als een andere vereniging haar lustrum

vierde; jij vertegenwoordigde de studenten geschiedenis - eigenlijk

zo'n puur vertoon. We waren ook allemaal 'weledelgeborenen' in die

79

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen