De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 250

het menschelijk bestaan in het lichaam, dat geheel der functies, laat

opgaan. Op dezelfde bladzijde spreekt hij uitdrukkelijk nevens het

"lichaam" van "het hart of de ziel" en gewaagt er ook van dat dit "hart"

of "deze ziel" weder "met het lichaam hereenigd" wordt. Maar de vraag

rijst, wat er bij de opvatting van Prof. VoUenhoven, dat het lichaam het

geheel der functies is, dan voor dat hart of deze ziel overblijft. Hierbij

moet ook gewezen worden op blz. 33, waar Prof. VoUenhoven aangeeft,

wat, naar zijn oordeel, bij een Schriftuurlijk gebruik, onder "lichaam" en

"ziel" is te verstaan. Hij kant er zich hier zoo scherp mogelijk tegen, dat

"functiegroepen door menschen willekeurig tot zoogenaamde dingen

worden gepromoveerd". Hij wil dus van een splitsing der functies niet

weten, en dit bevestigt de juistheid van de door de faculteit getrokken

conclusie, dat volgens hem het lichaam het geheel van alle functies is.

En dat in de daarna volgende woorden: "waarna men zich tevergeefs

aftobt het antwoord te vinden op de uiteraard onoplosbare puzzle hoe

het toch komt dat twee van zulke pseudo-dingen toch blijkbaar een

zijn", eene directe bestrijding moet worden gezien van de door de

faculteit als leer der Gereformeerde belijdenisschriften vooropgestelde

dichotomie, waarbij de mensch erkend wordt als eene éénheid van een

stoffelijk lichaam en eene onstoffelijke, onsterfelijke ziel, behoeft wel

geen nader betoog.

Hoewel dat niet in den hoofdtekst, maar alleen in eene der

aanteekeningen voorkomt, meent de faculteit er ook op te moeten

wijzen, dat Prof. VoUenhoven den term "onsterfelijke ziel" bestrijdt. De

faculteit geeft natuurlijk volgaarne toe, dat God in absolute zin alleen

"onsterfelijkheid" heeft, geUjk de door Prof. VoUenhoven geciteerde

tekst 1 Tim. 6:16 (door een drukfout staat er 1 Tim. 3:16) uitspreekt.

Maar dit mag geen reden zijn om te loochenen dat God de

menschelijke ziel als in relatieven zin "onsterfelijk" zou geschapen

hebben (Aantekeningen bij Het Calvinisme en de reformatie der

wijsbegeerte, blz. 6 aant. 40).

Het tweede punt raakt de belijdenis van de vereeniging van de twee

naturen van den Middelaar Jezus Christus in één persoon. De faculteit

kan niet anders dan het meest ernstige bezwaar uitbrengen tegen het

feit, dat Prof. VoUenhoven, als hij op blz. 67 over deze vereeniging

spreekt, in de plaats van de formuleering van de Nederlandsche

GeloofsbeUjdenis art. 19 dat "de Persoon des Zoons onafscheidelijk

vereenigd en tezamen gevoegd is met de menscheüjke natuur" of van

den Heidelbergsche Catechismus zondag 14, vraag en antwoord 35, "dat

de eeuwige Zone Gods, die waarachtig en eeuwig God is en blijft, ware

menscheUjke natuur uit het vleesch en bloed der maagd Maria door de

werking des Heihgen Geestes aangenomen heeft", gesteld heeft de

volgende terminologie, dat "het Woord zich op geheel eenige wijze

verbond met hem, die, ontvangen uit den Heihgen Geest en geboren

uit de maagd Maria, de tweede Adam is". Het vervangen van den term

244

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen