De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 213

heilige in de wereld en het hogere in de mens. Daarmee is de

radicaliteit van schepping, zondeval en verlossing ontkracht.

Dooyeweerd vroeg dan ook aan de C.S.B.-studenten om een positie-

keuze: 'De radicale breuk met dit dualisme en de terugkeer met

heel ons hart tot de SchriftuurUjke grondgedachte inzake de

verhouding van schepping, zondeval en verlossing, wet en genade.'

In de ontwikkeling van Dooyeweerd markeerde deze rede een

nieuwe fase, die volgde op de verschijning van De Wijsbegeerte der

Wetsidee.

Ook organisatorisch kwam op en na dit C.S.B.-congres iets

nieuws tot stand door een brief van 9 augustus 1935 van vijf oud-

leerlingen aan VoUenhoven en Dooyeweerd. Direct na het congres

te Lunteren vond daar in Hotel Rutgers op 5 september 1935 een

vergadering plaats, die tot doel had een studievereniging voor

Calvinistische Wijsbegeerte op te richten. Aanwezig waren behalve

VoUenhoven en Dooyeweerd ook: dr. J.H. Diemer, dr. K.J. Popma,

drs. S.U Zuidema, A. Janse en de vijf briefschrijvers: dr. J.R.

Stellinga, de drie theologische candidaten R.A. FUnterman, P.J.

Richel, H.J. Spier en de heer N. Krol. De volgende vergadering

werd op 5 oktober te Amsterdam gehouden om de statuten en het

reglement vast te stellen. Een commissie vergaderde daarna nog op

9 november bij VoUenhoven thuis en op 14 december 1935 werd in

hotel Monopolie te Amersfoort de Vereeniging voor Calvinistische

Wijsbegeerte opgericht.

Over de grondslag werd op 5 oktober uitvoerig gesproken. Alle

aanwezigen stemden in met een formulering, waaraan VoUenhoven,

Dooyeweerd, Diemer, Janse en Zuidema ieder een bijdrage hadden

geleverd. Artikel 2 kreeg de volgende formulering:

De vereeniging overtuigd, dat alle philosophie in haar uitgang, richting

en uitwerking religieus bepaald is en neutraliteit ten dezen derhalve is

uitgesloten, belijdt den Christus der Schriften, den Verlosser van heel

het leven, als den nieuwen Wortel ook van het wetenschappelijk

denken.

Mitsdien wil zij de wijsbegeerte slechts beoefenen bij het licht der

Heilige Schrift, in den zin der drie formulieren van eenigheid beleden

als het woord Gods, onder afwijzing van alle synthese met eenig

denken, dat zich niet stelt onder de rechtstreeksche souvereiniteit Gods

over al het geschapene, Zijn wet niet erkent als grens tusschen den

Schepper en Zijn aan deze ordinantie onderworpen kosmos, en het

koningschap van den Christus voor de wetenschap verwerpt.

207

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen