De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 311

concreet werd genoemd, berustte op niet meer dan een hoge mate

van waarschijnlijkheid.

Het voorstel van ds. D. Scheele van Assen om de zaak van de

meningsverschillen tot na de oorlog te verdagen werd door de

sjmode verworpen. Het voorstel van Berkouwer werd aangenomen.

Dat luidde: 'De synode spreekt uit, in de begeerte naar de

volkomen eenheid der kerk in dezen tijd, dat het gewenscht is,

zoodra het in de bizondere omstandigheden mogelijk is, de zaak

der "meeningsverschillen" in behandeling te nemen en draagt het

moderamen op op dat tijdstip de synode samen te roepen.'

Na dit besluit en het lezen van de brief van H.H. Kuyper aan

Veldkamp, vroeg Schilder aan de synode om de behandeling der

meningsverschillen toch uit te steUen, zolang nog één hd van

commissie I verhinderd werd om iets te publiceren. De synode

kwam echter niet op haar besluit terug, waarop Schilder aan het

moderamen liet weten dat hij tegen behandeling onoverkomelijke

bezwaren had.

Na deze vijfde zitting van de synode, overlegde Schilder met A.

Scholtens, C. Veenhof, Greijdanus en VoUenhoven wat hem nu te

doen stond. Commissie I had een rapport gereed, waarin uitspraken

werden voorbereid, waarmee Schilder het moeihjk eens kon zijn en

die belemmerend zouden zijn voor zijn onderwijs en dat van

VoUenhoven. Hepp had een minderheidsnota ingediend en hijzelf

zou dat nog doen. De hele zaak kon met een sisser aflopen, omdat

er geen veroordelingen werden voorzien. Maar er werd al over

gesproken om de besluiten als belijdenisuitspraak bindend te

verklaren, en dan kwam men in een andere situatie, vooral omdat

er geen sprake was van pubheke behandeling in de kerken en op

de synode. Schilder voelde zichzelf door het pubUkatieverbod

vleugellam. Hij wilde een nota aan het moderamen schrijven waarin

hij verdere medewerking zou weigeren zolang 'het niet zonder

verraad verkregen zwijgverbod' van kracht was. Hij wilde zijn nota

ook niet schrijven om, in een later stadium, vrij te zijn om alsnog

de meningsverschillen pubhek te behandelen in de pers en in zijn

dogmatische werk.

Schilder gaf in 1941 over dat onderwerp colleges. Bij het

voorbereidende coUege-werk was hem gebleken dat het rapport van

commissie I vooral inzake het verbond zeer eenzijdig was. Binnen

de kerken waren er altijd theologen geweest, die er anders over

badden gedacht en geschreven dan de voorgestelde uitspraken. J.

305

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen