Bijzondere studenten - pagina 127

RENé VAN DEN BERG

HOOFDSTUK 5: HET EINDE VAN DE POLITIEKE VAKBOND

HAAGSE MAATREGELEN

In dit hoofdstuk zal het beleid van de SRVU tussen 1974 en 1980 aan de orde

komen. De organisatie is grotendeels dezelfde als die in het voorafgaande hoofdstuk

beschreven is: de traditionele funktie van reduktieburo is goeddeels verdwenen, de

studentenbeweging is een politieke organisatie geworden en richt zich op de poUtie-

ke belangenbehju-tigjng. In de tweede helft van de jaren zeventig richt het beleid

van de studentenbeweging zich steeds vaker op de maatregelen die de overheid

loslaat op het Wetenschappehjk Onderwijs. In het voorgaande hoofdstuk is de

eerste aanzet naar deze ontwikkeling al geschetst. De behoefte van de overheid om

meer greep te krijgen op de universitaire instellingen leidt tot een skala van

maatregelen. De studentenbeweging moet hierop een antwoord formuleren.

Eind 1974 zijn de perikelen omtrent het kollegegeld zo'n beetje ten einde.

Wanneer we de aktiviteitenlijst van de SRVU bezien, valt de toenemende bemoeienis

met de herprogrammering op. Hier is in eerste instantie sprake van toenemende

bemoeienis maai niet van een uitgesproken beleid. Op het juni seminar van 1973

ontbreekt er nog een duidehjke strategie,^^ en ook een jaar later konkludeert de

SRVU dat de herstrukturering geen zelfstandige prioriteit heeft, maar in samenhang

met andere onderwij smaatregelen eils studentenstops, bezuinigingen op het aantal

personeelsplaatsen, en studieverzwaring bezien moet worden.^^ Pas in december

1974 wordt de herstrukturermg een officieel hoofdthema. De SRVU stelt: "na en

tijdens het december seminar van '74 werd de ali spontane korrektie overgekomen

wijziging omgezet in een bewuste korrektie: de herstrukturering is het speerpunt, de

massa-aktie geworden."^^ Ondanks het ontbreken van een duidelijk beleid lukt het

de studentenbeweging toch lang om de voorgestelde herstrukturering van het

Wetenschappelijk Onderwijs buiten de deur te houden.

De sodaal-demokraten en de herstrukturering

De eerste aanzetten vanuit Den Haag voor de herstrukturering wan het Wetenschap-

pelijk Onderwijs worden eigenüjk al gegeven in oktober 1968 met het verschijnen

van de nota Posthumus. In deze nota worden in hoofdlijnen drie voorstellen gedaan:

- vastlegging van de studieduur: een kursusduur van vier jaar met een maximale

inschrijvingsduur van zes jaar;

- een selektief propedeutisch examen in alle studierichtingen na het eerste jaar;

- voor een klein aantal studenten de mogelijkheid om na het doktoraal examen

verder te studeren als assistent-onderzoeker.

Deze voorstellen worden onder andere door het overHjden van regeringskommissaris

professor K. Posthumus op de lange baan geschoven. Met het aantreden van het

kabinet-Den Uyl wordt de herstruktureringsdiskussie weer aktueel. Staatssekreteiris

Klein, die belast is met het hoger onderwijs, wenst een spoedige agendering in de

Tweede Kamer.

De SRVU stelt een komitee in dat zich met deze problematiek bezig moet

houden. Een belangrijke taak van dat komitee is het analyseren van de aktuele

ontwikkelingen in de herstrukturering. Om meer inzicht te krijgen in de mogC'-

125

^L

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen